Καλώς ορίσατε στο μικρό Παρίσι των Βαλκανίων!

Το Βελιγράδι είναι μία πανέμορφη και πολύ ζωντανή πόλη. Παντού μαγαζάκια, νεαρόκοσμος, περιποιημένα και κατάφυτα πάρκα γεμάτα ανθρώπους κάθε ηλικίας, που συζητούν, κολατσίζουν, πίνουν το καφεδάκι ή την μπύρα τους. Κοιτάς από τη μία πλευρά και βλέπεις κίνηση και αυτοκίνητα, και γυρνάς από την άλλη και βλέπεις ένα άγριο δάσος! Πλατάνια, βελανιδιές, έλατα, καστανιές, και όλα αυτά τα επιβλητικά δέντρα που απολαμβάνεις σε μία βόλτα σου στο βουνό.

Από τα πιο ωραία στοιχεία αυτής της πόλης, είναι σίγουρα οι άνθρωποι που την κατοικούν. Τόσο χαμογελαστοί, εξυπηρετικοί, και φιλικοί, που αισθάνεσαι ότι είσαι φιλοξενούμενος τους. Και όχι μόνο αυτό, σε αγαπούν κι από πάνω! Μπορεί εσύ να μην ξέρεις ούτε μία λέξη Σέρβικη, όμως εκείνοι θα σου πουν ένα αστείο, θα γελάσουν, και θα συνεχίσουν χαρούμενοι το δρόμο τους! Και παρότι δεν έχεις καταλάβει τίποτα, συνεχίζεις κι εσύ χαρούμενος, γιατί σου έχουν μεταφέρει τη θετική τους διάθεση!

Δεν ξέρω λοιπόν, από πού να αρχίσω γι’ αυτή την πόλη – έκπληξη…

Το βρήκα! Θα ξεκινήσω ανάποδα. Αντί να σας πάω στο κέντρο της πόλης, θα σας βγάλω λίγο πιο έξω: στις όχθες του Δούναβη και στο Zemun. Γιατί σίγουρα ο Δούναβης είναι το νούμερο ένα στολίδι του Βελιγραδίου. Ντυθείτε ζεστά και φύγαμε.

Το Zemun, είναι η παλιά συνοικία. Είναι μικρό, χτισμένο πάνω στην όχθη του ποταμού, με ομοιόμορφη αρχιτεκτονική, μαγαζάκια, δρομάκια και μια κεντρική αγορά τροφίμων

( Zemunska pijaca ). Περιπλανηθείτε στα σοκάκια, στην κεντρική Gospodska, την Zmaj Jovina – εκεί, στο νούμερο 8,θα βρείτε έναν μικρούλη, παλιό οικογενειακό φούρνο, τον “Vanilica”, που κάνει κάτι νοστιμότατα κουλουράκια σε διάφορες γεύσεις, και λιχουδιές με ζύμες που, εμένα προσωπικά, πολύ μου αρέσουν – , πιείτε ένα καφεδάκι στο “Корак испред” που προφέρεται Korak Ispred (Gospodska 17) και μετά κατεβείτε παραλιακά, στρίψτε αριστερά και ανεβείτε στον πύργο, τον Gardoš Tower, για να δείτε την συνοικία και τη θέα από ψηλά.

Να σημειώσω, ότι ο παραλιακός δρόμος, ή μάλλον η όχθη του Δούναβη, από το Zemun έως το κέντρο του Βελιγραδίου, ονομάζεται Kej Oslobodenja. Έτσι, καμιά φορά δημιουργούνται παρεξηγήσεις με τις διευθύνσεις που μπορεί να βρείτε στο διαδίκτυο.

Ένα από τα καλύτερα εστιατόρια της πόλης βρίσκεται στο Ζεμούν, το “Saran”! Φαίνεται κυριλέ και ακριβό, αλλά δεν είναι ιδιαίτερα, και πιστέψτε με, αξίζει κάθε ευρώ σας. (Το «s» στο κυριλλικό αλφάβητο μοιάζει με «W»). Βρίσκεται στην όχθη του Δούναβη, Kej Oslobodenja 53. Εκεί φάγαμε φανταστικό σπαγγέτι με καραβίδες ( prawns ) και ντομάτα και τέλειο ριζότο με καραβίδες πάλι, – ή μήπως γαρίδες; δεν καλοθυμάμαι – αλλά λευκό, χωρίς ντομάτα! Έχω δοκιμάσει ένα εκατομμύριο (στο περίπου…!) σπαγγέτι με γαρίδες ή καραβίδες, σε ένα εκατομμύριο – στο περίπου είπαμε -, εστιατόρια, και έχω μαγειρέψει και η ίδια πολλές παραλλαγές. Αυτά που έφαγα εδώ, ήταν τα δεύτερα καλύτερα! ( Για το Νούμερο Ένα σπαγγέτι με θαλασσινά, πρέπει να σας πάω στην Ιταλία, σε μια μικρή πόλη στις ακτές της Αδριατικής.) Μην παραλείψετε να πιείτε Pinot Blanc από τη Σερβία. Ονειρεμένο, ακόμη και για μένα που δεν συμπαθώ τα λευκά κρασιά!

Σ’ αυτό το σημείο, πρέπει να σας πω ότι η Σερβία έχει φανταστικά κρασιά! Μπορεί να μην είναι γνωστό αυτό, – και εμένα αν με ρωτούσαν «ποια χώρα της Ευρώπης έχει τα ωραιότερα κρασιά;», πιθανόν θα απαντούσα, η Ιταλία και η Γαλλία. Και όμως! Στη Σερβία ήπια τόσο εκλεκτό κρασί, όσο δεν έχω πιει πουθενά αλλού ( εκτός ίσως από το ωραιότερο Pinot Noir της ζωής μου, στη Νέα Υόρκη ) σε τιμές αξιολάτρευτες! Φανταστικά ντόπια Pinot Blanc, Chardonnay, Sauvignon Blanc, αλλά και κόκκινα που δεν θυμάμαι ποικιλίες. Ενθουσιάστηκα με τα λευκά, γιατί όπως προείπα, δεν τα συμπαθούσα, και η έκπληξή μου ήταν τεράστια! Περιγράψτε στον σερβιτόρο το γούστο σας – μιλάνε σχεδόν παντού αγγλικά – και θα σας βοηθήσει σίγουρα.

Τελειώνοντας με το Ζεμούν, να σας πω πώς θα πάτε ως εκεί, αν μένετε στο κέντρο του Βελιγραδίου, δηλαδή στο παλιό Βελιγραδι. Τέσσερις είναι οι τρόποι:

1. Παίρνετε λεωφορείο από το κέντρο. Εισιτήριο θα αγοράσετε, ημερήσιο ή για πέντε ημέρες, στα κιόσκια με την σήμανση: Moj KIOSK. Μέσα στο λεωφορείο τα μηχανήματα ακύρωσης είναι αρκετά βοηθητικά εφόσον διαλέξετε ως γλώσσα τα αγγλικά.

Αφού θα έχετε προμηθευτεί έναν χάρτη της πόλης, θα βρείτε τα σωστά νούμερα για το Zemun. Ενδεικτικά αναφέρω το 17, το 83, το 84, που περνάνε συχνά και συνήθως δεν έχουν πολύ κόσμο. *Εγώ επισκέφθηκα την πόλη Οκτώβριο.

2. Περπατάτε όλη την όχθη του ποταμού. Πανέμορφη διαδρομή, που διαρκεί γύρω στα 90 λεπτά, ξεκινώντας από την Kneza Mihaila.

3. Νοικιάζετε ποδήλατο. Ένα πολύ καλό Bike Rent είναι το “Planet Bike”, αξιόπιστο και με καλές τιμές. Βρίσκεται σε πολλά σημεία στο κέντρο της πόλης, αλλά αν πάτε στην Bulevar Nikole Tesle 3, στο Hotel Jugoslavija, στο Νέο Βελιγράδι, ξεκινάτε την βόλτα σας ακριβώς στο πάρκο, πάνω στο ποτάμι.

4. Παίρνετε ταξί. Ναι, ναι, καλά ακούσατε. Μην το φοβηθείτε. Στο Βελιγράδι το ταξί είναι μία αρκετά οικονομική επιλογή.

Το να νοικιάσετε ποδήλατο, είναι κάτι που θα το πρότεινα έτσι κι αλλιώς, γιατί η πλευρά αυτή

της πόλης, – το Νέο Βελιγράδι – ενδείκνυται για ποδηλατάδα. Οι ποδηλατόδρομοι είναι αρκετοί, και προσεκτικά σχεδιασμένοι. Υπάρχει άπλα, το ονειρεμένο πάρκο Prijateljstva, η όχθη του ποταμού, και μπορείτε να ποδηλατήσετε χωρίς να μπλεχτείτε στους δρόμους του κέντρου. Ειδικά το φθινόπωρο, μέσα στο πάρκο, ανάμεσα στα υπέροχα δέντρα με τα πανέμορφα χρώματα, κίτρινα, κόκκινα και πορτοκαλιά, είναι φανταστικά!

Αν αγαπάτε τα ψώνια, μπορείτε να κάνετε μία στάση στο μεγαλύτερο πολυκατάστημα του Βελιγραδίου, το UŠĆE, που βρίσκεται λίγο πριν φτάσετε στη γέφυρα Brankov. Εκεί θα βρείτε όλες τις επώνυμες μάρκες, θα ψωνίσετε, θα φάτε, θα πιείτε, και γενικά θα … ξοδέψετε! Περιμένετε! Έρχομαι κι εγώ μαζί σας!

Πριν φύγουμε από το νέο Βελιγράδι θα ήταν κρίμα να μην κάνουμε μία στάση στα πλωτά καφέ και μπαρ του Δούναβη. Βρίσκονται κάτω από το ξενοδοχείο Γιουγκοσλάβια, αριστερά και δεξιά του, είναι όλα φουλ τουριστικά, μην περιμένετε τίποτα εκπληκτικό σε ποιότητα και εξυπηρέτηση, όμως έναν καφέ αξίζει να τον πιείτε μόνο και μόνο για την εμπειρία.

Λοιπόν, τώρα θα σας περάσω στο παλιό Βελιγράδι με ποδήλατο. Θα φτάσουμε ποδηλατώντας κάτω από τη γέφυρα Brankov, θα ανέβουμε τη γέφυρα με το ποδήλατο μένοντας στο αριστερό ρεύμα, θα χρησιμοποιήσουμε το ασανσέρ, και θα κατέβουμε στον ποδηλατόδρομο της άλλης όχθης του ποταμού. Και τελικά σας κορόιδεψα, δεν θα πάμε στο παλιό Βελιγράδι, αλλά πετάλι το πετάλι, θα φτάσουμε στην παραλία των Βελιγραδιοτών! Μα ναι, φυσικά και έχουν παραλία! Την Plaža ή αν θέλετε Beach, της λίμνης του ποταμού, ( Savsko Jezero ), της νήσου Ada Ciganlija. Η απόσταση από το ξενοδοχείο Γιουγκοσλάβια έως εδώ, ποδηλατώντας πάντα, είναι γύρω στη μία με μιάμιση ώρα. Εξαρτάται πόσο γρήγορα κάνετε πετάλι και πόσο αθλητικοί τύποι είστε. Αν ταξιδεύετε ζευγαρωμένοι, αυτή είναι μία από τις πιο όμορφες βόλτες που μπορείτε να κάνετε. Αν πάλι, είστε μόνοι, ποιος ξέρει, μπορεί να συναντήσετε το μισό σας πορτοκάλι…

Εντάξει εντάξει, μην φωνάζετε! Το κατάλαβα ότι σας κούρασα με τα ποδήλατα. Τέρμα οι πεταλιές. Σας πηγαίνω ευθύς αμέσως στο παλιό Βελιγράδι! Από τα πιο γνωστά αξιοθέατα της πόλης, είναι φυσικά το μουσείο Nikola Tesla, το κάστρο Kalemegdan, ο ναός του Αγ. Σάββα, η πολύβουη πλατεία Republic, η περιοχή των clubs, «Savamala», και η οδός Knez Mihailova, που, αν την περπατήσετε έχοντας δεξιά σας την πλατεία Δημοκρατίας, θα φτάσετε στο κάστρο.

Εγώ όμως δεν θα σας πάω στο κάστρο… ! Εκεί θα πάτε μόνοι σας. Εγώ θα στρίψω αριστερά στην οδό Zmaj Jovina 14 και θα σας πάω στο “Coffeedream”. Δεν πρόκειται για κανένα κρυμμένο μυστικό, και μάλιστα θα το βρείτε σε πολλά σημεία, καθώς είναι ”αλυσίδα”, και ίσως δεν είναι καμιά σπουδαία ανακάλυψη, όμως εγώ τρελαίνομαι για όλους αυτούς τους περίεργους καφέδες με τις καραμέλες και την σαντιγί και τις περίεργες γεύσεις.

Και αφού πιούμε τον καφέ μας, θα κατηφορίσουμε λίγο ακόμη το δρόμο, θα στρίψουμε δεξιά, και θα βρεθούμε σε ένα σχεδόν τριγωνικό παρκάκι. Στην οδό Topličin venal 19-21, απέναντι από το πάρκο Vojvode Vuka Park, βρίσκεται το αγαπημένο μου στέκι. Το «Supermarket deli» ( CYΠΕΡΜΑΡΚΕΤ deli ). Είτε θέλετε καφέ, είτε θέλετε ένα ωραίο γεύμα, ένα snack, ένα κρασάκι, ένα απεριτίφ, αυτός είναι ο προορισμός! Ωραίος κόσμος, ωραία διάθεση, ευχάριστη μουσική, χαλαρή αλλά ζωντανή ατμόσφαιρα. Αν ο καιρός το επιτρέπει, καθίστε έξω και απολαύστε την χαλαρότητα και το χάζεμα των περαστικών. Όλη αυτή η γειτονιά είναι πάρα πολύ όμορφη, με μικρά μαγαζάκια σαν ζαχαρωτά. Βλέπετε, διαλέγετε, και μπαίνετε. Τριγυρίστε στα ήσυχα δρομάκια, ένα βήμα από τις τουριστικές οδούς, και όμως αρκετά μακριά από αυτές.

Δυο βήματα από εδώ, θα δείτε το παλάτι, και ανεβαίνοντας την οδό Kraljia Petra, θα φτάσετε στο νούμερο έξι και εκεί θα βρείτε την πιο παλιά ταβέρνα της πόλης. «Question Mark«, με ένα ερωτηματικό ( ? ) πάνω από την πόρτα και πολύ, μα πάρα πολύ κόσμο! Μην χάσετε το θάρρος σας. Αν δεν βρείτε να καθήσετε, κάντε μία μικρή βόλτα και επιστρέψτε. Οι σερβιτόροι είναι πάρα πολύ φιλικοί, και αν τους πείτε ότι θέλετε τραπέζι, θα σας εξυπηρετήσουν μόλις βρουν την ευκαιρία. Δοκιμάστε οπωσδήποτε τα μαγειρευτά τους, δοκιμάστε οπωσδήποτε τα ψητά τους, να πάτε οπωσδήποτε πεινασμένοι! Τελειώστε το γεύμα σας με το ρακί της Σερβίας. Οι ντόπιοι το λένε «το γάλα του γενναίου». Αν δεν είστε πολύ γενναίος ή γενναία, δοκιμάστε το με μέλι, και καλή τύχη! Και σας παρακαλώ: Μην διώξετε τους μουσικούς! Θα σας ρωτήσουν την καταγωγή σας, και θα σας παίξουν μουσική από τον τόπο σας. Αξιομνημόνευτη εμπειρία!

Δοκιμάσατε ρακί και τώρα θέλετε ΚΑΙ ποτό; Πολύ καλά. Αν εσείς αντέχετε, εγώ θα σας πάω! Επιστρέφουμε έτσι όπως ήρθαμε, ανεβαίνουμε την Zmaj Jovina και βρίσκουμε στο δεξί μας χέρι την οδό Simina, στρίβουμε δεξιά και αμέσως στο νούμερο έξι βλέπουμε το Centrala. Είναι ζωντανό, είναι στιλάτο, το αγαπούν οι ντόπιοι, το αγαπάμε κι εμείς.

Και επειδή έχω μια αδυναμία στις αγορές τροφίμων, θα σας πάω μια βόλτα στην Κεντρική αγορά φρέσκων τροφίμων της πόλης. Έτσι κι αλλιώς, βρίσκεται στο δρόμο μας. «Πού πάμε;» Ξέχασα να σας το πω. Πάμε στη γειτονιά των clubs: την «Savamala»! Κι αφού θα κατευθυνθούμε προς τα εκεί, μέσω της λεωφόρου Brankova, ε ας κάνουμε μια στάση – μόνο πρωινές ώρες, ως τις 16:00 το αργότερο – στην Zeleni Venac Brankova. ( Όλα είναι δυνατά, όταν η βόλτα δεν είναι σε πραγματικό χρόνο! ) Φρούτα, λαχανικά, μπαχαρικά, ξηροί καρποί, και ό,τι άλλο τραβάει η όρεξή σας. – Εάν μένετε σε διαμέρισμα ( πάντα προτείνω Airbnb ) και όχι σε ξενοδοχείο, θα χρειαστείτε προμήθειες.

Η νύχτα μας συνεχίζεται και η Savamala μας περιμένει! Περπατάμε την Brankova προς το ποτάμι, και φτάνουμε στη γέφυρα. Αριστερά και δεξιά της, υπάρχουν δύο σκάλες. Αφού κατέβουμε, έχουμε δύο επιλογές. Είτε κατευθυνόμαστε αριστερά προς την Karadordeva και τα μπαροκλαμπάκια της, είτε επιλέγουμε την δεξιά – όπως κατεβαίνουμε – πλευρά της όχθης, – ακόμη στην Karadordeva είμαστε – και τριγυρνάμε στα restaurants/bars της. Όποια επιλογή και να κάνουμε, κάπου εδώ θα τελειώσουμε τη νύχτα μας.

Δεν έχω πολλά ακόμη να πω. Ένας επιπλέον λόγος που με γοητεύει το Βελιγράδι, είναι γιατί έχει πολλές γειτονιές, είναι μία απλωμένη πόλη. Μπορείτε να περπατήσετε πολύ, να τριγυρίσετε στο Dorćol, στην Palilula, ή στο Vračar. Στο Vračar, θα τελειώσει η σημερινή μας περιήγηση. Θα σας πάω για πρωινό. Στο «Kafe Kozmetičar«, ένα από τα αγαπημένα μου μέρη στο Βελιγράδι. Διαλέξτε αίθουσα, αράξτε και φάτε το πρωινό σας, ότι ώρα κι αν πάτε!  Η κεντρική λεωφόρος της γειτονιάς, η Λεωφόρος Αλεξάνδρα, είναι πολύ όμορφη, πολύ ζωντανή, με βιτρίνες και street food. Σε όποιον δρόμο και αν στρίψετε, είτε στα δεξιά σας είτε στα αριστερά σας, οι συνοικίες είναι γραφικές και φιλόξενες. Περιηγηθείτε άφοβα.

Δεν ξόδεψα το χρόνο σας για να σας πάω στην τουριστική Skadarlija. Μοιάζει πάρα πολύ με έναν πολύ τουριστικό δρόμο στου Ψυρρή. Τίποτα δεν με τράβηξε εκεί. Αντίθετα, τα δρομάκια πίσω από το Studentski Park, και μέχρι την Skadarlija, έχουν πολύ περισσότερο ενδιαφέρον.

Όσες μέρες και αν μείνετε στο Βελιγράδι, δεν θα είναι ποτέ αρκετές. Πάντα κάτι νέο μπορείς να ανακαλύψεις σ’ αυτήν την πόλη. Ευτυχώς είναι πολύ οικονομική και πολύ κοντά στην Ελλάδα. Τα αεροπορικά εισιτήρια είναι αρκετά οικονομικά, το ίδιο και η διαμονή, και το φαγητό. Αυτό μας επιτρέπει να επιστρέφουμε ξανά και ξανά και ξανά…

Έως τότε, σας φιλώ γλυκά,

Άννα.