Το βανάκι που μας πήρε από το αεροδρόμιο, μας άφησε έξω απ’ το ξενοδοχείο μας. Πλατεία Wenceslas και ο ήλιος δύει. Κι εκεί, έτσι ξαφνικά, ένα μεγάλο, κόκκινο, χοντρό εξώφυλλο παραμυθιού άνοιξε και μας τράβηξε μέσα στις σελίδες του. Και τις οχτώ μέρες που μείναμε στην πρωτεύουσα της Τσεχίας, δεν βγήκαμε ούτε μια στιγμή απ’ αυτό το παραμύθι νοιώθοντας σαν πρωταγωνιστές σε μια άλλη, μια ρομαντική Χριστουγεννιάτικη ιστορία του Κάρολου Ντίκενς.

Ίσως έφταιγε που η άφιξή μας πραγματοποιήθηκε παραμονή Πρωτοχρονιάς. Ίσως έφταιγαν τα στολίδια, τα Χριστουγεννιάτικα φωτάκια, τα σπιτάκια στις πλατείες με τις κόκκινες στέγες που πουλούσαν κάθε λογής μπιχλιμπίδια, γλυκά, καραμέλες, παιχνίδια, κούκλες, αλλά και φαγητά και ζεστό κρασί. Ίσως τελικά, να φταίει απλώς που είναι η Πράγα! Η πανέμορφη, η εντυπωσιακή, η ατμοσφαιρική, η μαγική, η ερωτική, η πόλη με τους περισσότερους επισκέπτες στην Ευρώπη, και όχι άδικα.

Είμαστε τυχεροί, γιατί την γνωρίσαμε πριν μία δεκαετία, πριν η επέλαση των εκατομμυρίων τουριστών την αλλάξει. Αν όμως μπορείτε να το παραβλέψετε αυτό, αν είστε πολύ ζεστά ντυμένοι και προσεχτικοί στις συναλλαγές σας και τέλος, αν αδιαφορήσετε για το ξινούτσικο ύφος των ντόπιων – δεν φταίνε αυτοί, το κρύο φταίει! – τότε σίγουρα μπορείτε να απολαύσετε αυτό το απίθανο ταξίδι. Τί λέτε, ξεκινάμε;

Θα σας πάω για πρώτο βράδυ σε ένα από τα καλύτερα Jazz club της πόλης. Κατεβαίνουμε τα σκαλιά και βρισκόμαστε στο υπόγειο αλλά τόσο ανεβασμένο Jazz&Cocktail Club U Staré paní, στην οδό Michalská 441/9. (Αν δεν έχετε φάει, εκεί κοντά στην οδό Perlová 412/1, βρίσκεται ένα πολύ ωραίο και με λογικές τιμές ιταλικό εστιατόριο: ‪«La Piccola Perla».) Δεν θα ξεχάσω ποτέ την αλλαγή του χρόνου, όπου στις δώδεκα τα μεσάνυχτα άρχισαν τα πυροτεχνήματα στην ξακουστή γέφυρα του Καρόλου, και όλοι οι θαμώνες του μπαρ βγήκαν έξω και πήγαν ως το γεφυράκι, μαζί κι εμείς, για να απολαύσουμε αυτό το υπερθέαμα φωτός και χρωμάτων!

Αλλά ακόμη και αν δεν είναι παραμονή Πρωτοχρονιάς, μια βόλτα στην Karlův most θα γλυκάνει το βράδυ σας. Αργά, πριν πάτε για ύπνο, όταν οι πολλοί επισκέπτες έχουν φύγει. Τότε θα χαρείτε την ατμόσφαιρα, τη θέα και αυτό το κάτι μαγικό που έχει αυτή η γέφυρα. Εννοείται ότι θα το επισκεφθείτε πολλές φορές, μια και είναι το κέντρο της Πράγας, και μπορεί και να βρεθείτε να λικνίζεστε με τις μελωδίες του βιολιού κάποιου πλανόδιου ταλαντούχου μουσικού.

Εφόσον όμως είμαστε έξω αργά το βράδυ, αυτή είναι καλή ώρα για να επισκεφθούμε την κεντρική πλατείας της παλιάς πόλης, χωρίς το συνωστισμό της μέρας, και το περίφημο 600 ετών παρακαλώ, Αστρονομικό Ρολόι της Πράγας, με τα αγαλματάκια των 12 Αποστόλων να εμφανίζονται σε κάθε αλλαγή της ώρας.

Όμως, αρκετά τριγυρίσαμε μέσ’ το κρύο. Πάμε για ύπνο, για να σας πάω το πρωί στον υπεροχοτερότερο φούρνο/καφέ που έχω επισκεφθεί! Και κάπου εδώ θα ήθελα να σας προτείνω να μείνετε σχετικά κεντρικά για να απολαύσετε την πόλη περπατώντας, χωρίς να ψάχνετε συγκοινωνίες. Ένα καλό ξενοδοχείο στην πλατεία Wenceslas (Βέντσεσλας) κοστίζει περίπου 60€ αν το κλείσετε εγκαίρως και φυσικά με τα airbnb καταλύματα είναι ακόμη πιο οικονομικά.

Επιτέλους ξημέρωσε! Πεινάτε;;; Πάμε στην οδό Kozí 1, στο πολυαγαπημένο μου Bakeshop. Πρέπει να φάμε καλά γιατί θα σας γυρίσω σε όλη την πόλη. Δεν χρειάζεται να σας προτείνω κάτι συγκεκριμένο να δοκιμάσετε. Είμαι σίγουρη πως μόλις μπείτε μέσα, δεν θα ξέρετε τί να πρωτοδιαλέξετε και τελικά, θα έρχεστε εδώ κάθε πρωί – τουλάχιστον!

Από εδώ που είμαστε, ας κάνουμε έναν περίπατο στους γραφικούς δρόμους της εβραϊκής συνοικίας, ας διασχίσουμε την πανέμορφη γέφυρα Μάνες (Mánesův most) απέναντι από το επιβλητικό κάστρο της Πράγας για να καταλήξουμε στο Κάστρο. Εγώ προτείνω πάντα να εξερευνούμε περπατώντας, όμως μπορείτε να πλησιάσετε το κάστρο με τα τραμ 20, 22 και 23, είτε με το Μετρό (στάση και για τα δύο μέσα: Malostranská ) και να ανηφορίσετε μετά. Περιηγηθείτε, απολαύστε τα τόσα διαφορετικά αρχιτεκτονικά στυλ και βέβαια την θέα αυτής της μοναδικής πόλης που επιβίωσε από τους Παγκόσμιους Πολέμους και το κέντρο της, η ιστορική παλιά πόλη (Staré Město), έχει διατηρηθεί και αποτελεί μνημείο κληρονομιάς της Unesco.

Πολύ σημαντικό κατά τη γνώμη μου είναι να κατέβουμε από τις παλιές σκάλες του κάστρου (Staré zámecké schody). Αξέχαστη θα μου μείνει αυτή η κατάβαση, την ώρα που έδυε ο ήλιος, άνοιγαν σιγά-σιγά τα φώτα της πόλης, τα μαγαζιά άναβαν τις βιτρίνες τους, κάποιοι ρομαντικοί άναβαν κεριά στα παράθυρα και η πόλη από κάτω μια κούκλα λαμπερή και περήφανη και τόσο μα τόσο όμορφη!

Αφού κατεβήκαμε από το κάστρο και είμαστε στην απέναντι όχθη του Μολδάβα, ας μείνουμε σ’ αυτήν την πλευρά για να διασχίσουμε τον πιο στενό δρόμο της πόλης: στην οδό U Lužického semináře, ανάμεσα στα νούμερα 24 με 26 βρίσκεται η Nejužší pražská ulička, ένα στενάκι, τόσο στενάκι, που για να το διασχίσεις, πεζός εννοείται, έχει φανάρι! Οι υπόλοιποι δρόμοι όμως είναι κανονικοί και ο περίπατος στις όχθες του ποταμού είναι κάτι που δεν γίνεται ποτέ να βαρεθεί κανείς. Πάμε να περπατήσουμε στην οδό Na Kampě, να χωθούμε στην Hroznová και να ανέβουμε στο γεφυράκι Čertovka Water Wheel Bridge, που περνάει πάνω από το υδάτινο κανάλι της Πράγας. Όχι, για να μην υπερηφανεύεται μόνο η Βενετία για τα κανάλια της!

Παράλληλα σχεδόν με το κανάλι Čertovka, λίγο πιο πάνω προς τον λόφο Πετρίν, βρίσκεται η λεωφόρος Újezd, η οποία μάς οδηγεί σε δύο προορισμούς.

Αρχικά ας κάνουμε μια στάση στο Cukrárna U knoflíčků, ένα καφέ που σε κάνει να αισθάνεσαι ότι έχεις επισκεφθεί το σπίτι μιας πολύ αγαπημένης θείας, που σου έχει φτιάξει το γλυκό που προτιμάς και σε φροντίζει διακριτικά. Ελάτε να καθίσουμε στο παράθυρο, να απολαύσουμε έναν ζεστό καπουτσίνο κι ένα σπιτικό γλυκό, και είμαστε έτοιμοι για τον δεύτερο προορισμό μας. Βγαίνοντας από το καφέ και κάνοντας αμέσως αριστερά θα βρεθούμε στο τελεφερίκ που θα μας ανεβάσει στον λόφο Πετρίν, στους περιποιημένους κήπους και στον λιλιπούτειο πύργο Πετρίν, που χτίστηκε δύο χρόνια μετά από τον πύργο του Άιφελ και του μοιάζει αρκετά. Του λείπουν βέβαια 260 μέτρα για να τον φτάσει, όμως η θέα της Πράγας από εδώ θα σας κόψει την ανάσα! Αν ανεβείτε στην κορυφή από τα σκαλάκια του, θα σας κεράσω μετά μια κρύα μπίρα στο κιόσκι, για να ξεδιψάσετε!

Τώρα που θυμηθήκαμε λίγο το Παρίσι, θέλετε να πάμε και στο Λούβρο; Όχι στο μουσείο βρε παιδιά, στο Café Louvre εννοώ. Βρίσκεται στην οδό Národní 22, στον πάνω όροφο και σίγουρα θα νοιώσετε ότι μεταφερθήκατε ως εκ θαύματος στη γαλλική πρωτεύουσα. Η όλβια ατμόσφαιρα, τα γύψινα ταβάνια, οι σερβιτόροι με τις περιποιημένες στολές, η καθαριότητα, η ευγένεια, η ποιότητα θα σας πάνε διακοπές μέσα στις διακοπές σας! Εδώ τρώμε, πίνουμε καφέ και σερβιριζόμαστε επιδόρπιο. Ό,τι έχει ανάγκη ο καθένας. Σας παρακαλώ παρατηρείστε τις εφημερίδες της ημέρας, πόσο γραφικά κρέμονται από το ειδικό σταντ και γιατί όχι, ξεφυλλίστε και μία.

Ένα μυστικό που θα μοιραστώ μαζί σας τώρα, βρίσκεται στον ίδιο δρόμο, στο νούμερο 43. Δεν γίνεται να βρισκόμαστε στη Βοημία και να μην ψωνίσουμε αυθεντικά κρύσταλλα Βοημίας στις καλύτερες τιμές:

Dana Bohemia, Národní 43 για υπέροχα πορσελάνινα φλυτζάνια και φίνα κρυστάλλινα ποτήρια για σάς και τους αγαπημένους σας. Αντί για τετριμμένα σουβενίρ, θα πρότεινα να αγοράσετε κάτι μοναδικό. Η είσοδος είναι στη στοά, η ποικιλία μεγάλη και οι συσκευασίες για ταξίδι, πολύ προσεγμένες. Εγώ πήρα ποτήρια για όλη την οικογένεια και δεν έσπασε τίποτα! Επίσης, την περίοδο των γιορτών έχει φανταστικά γυάλινα πολύχρωμα Χριστουγεννιάτικα στολίδια!

Επειδή η βόλτα μας είναι νοητή, δεν έχουμε κουραστεί καθόλου, κι έτσι μπορούμε να περπατήσουμε σίγουρα προς την πανέμορφη πλατεία Wenceslas και όταν πλησιάσει η νύχτα, να φρεσκαριστούμε, να βάλουμε τα καλά μας και, να κατηφορίσουμε. Θα περάσουμε από την πλατεία της παλιάς πόλης, Staroměstské náměstí, και θα καταλήξουμε στο Ρουντολφίνουμ (Rudolfinum), αυτό το ιστορικό κτίριο συναυλιών, που βρίσκεται στην όχθη του ποταμού, στην οδό Alšovo nábř. 12, για να παρακολουθήσουμε τη φιλαρμονική ορχήστρα της Πράγας. Αυτή η ορχήστρα ήταν η πρώτη φιλαρμονική που παρακολούθησα στη ζωή μου, με έναν μάγο σολίστα βιολιού, και ήταν τόσο θεσπέσια που μου έφερε πολλές φορές κατά τη διάρκεια της συναυλίας, δάκρυα συγκίνησης στα μάτια!

Και κάπως έτσι ατμοσφαιρικά θα κλείσω αυτή τη βόλτα, γιατί μόνο αυτό ταιριάζει σ’ αυτήν την παραμυθένια πόλη.

Σας χρωστάω πολλά που θα τα πούμε στην επόμενη επίσκεψή μας στην βασίλισσα της Τσεχίας.

Σας χρωστάω δείπνο με πάπια, μπυρίτσες με φίνα αλλαντικά, επίσκεψη σε πιάνο-καφέ, κι άλλα παραδοσιακά ψώνια, το γλυκό με το όνομα γλωσσοδέτη, αμέτρητους περιπάτους, περάσματα κάτω

από Πύργους.

Σας χρωστάω άλλη μία τουλάχιστον μαγική Πράγα!

Εντωμεταξύ, σας ευχαριστώ για την παρέα σας.

Ως την επόμενη βόλτα μας,

σας φιλώ γλυκά,

Άννα.