Όταν σας πήγα στο Βελιγράδι για σπαγγέτι με θαλασσινά (στο «Saran» στο Zemun), σας υποσχέθηκα να επανέλθω με την καλύτερη μακαρονάδα θαλασσινών της μέχρι τώρα ζωής μου. Και ιδού!

Επανήλθα για να σας συνοδεύσω σε μία πανέμορφη μικρή βόλτα στο γραφικό και καρτποσταλικό Τσεζενάτικο, στα παράλια της αγαπημένης μου Ιταλίας, στην περιφέρεια Αιμίλια-Ρομάνα. Πάνω στο κύμα της Αδριατικής! Ετοιμάστε βαλίτσες, λοιπόν, κλείστε τα μάτια, ανοίξτε χάρτες και φύγαμε.

To Cesenatico είναι ένα ψαροχώρι με περίπου 26.000 κατοίκους, αρκετοί από τους οποίους ασχολούνται με την αλιεία μυδιών. Το κέντρο της παλιάς πόλης το χωρίζει στη μέση το κανάλι του λιμανιού Leonardesco, στο οποίο λέγεται ότι έκανε βελτιώσεις το 1502 ο Λεονάρντο ντα Βίντσι.

Δεξιά κι αριστερά του καναλιού, που καταλήγει στη θάλασσα, βλέπουμε τραττορίες, εστιατόρια, τουριστικά μαγαζάκια, ανέμελα μπαράκια, πολύχρωμα κτίρια με κεραμίδια, βάρκες και ψαροκάικα γεμάτα μύδια μέσα στα ειδικά δίχτυα τους, ενώ περπατάμε σε πλακόστρωτο πεζόδρομο στολισμένο με ζαρντινιέρες, λουλούδια και σικάτους φανοστάτες. Διαβάτες μας προσπερνούν, κάθονται στα παγκάκια μπροστά στο νερό με ένα ποτήρι κρασί στο χέρι και απολαμβάνουν τον ήλιο και την χαλαρή ατμόσφαιρα. Σε μια εσοχή ένα κτίριο σε στυλ art nouveau τραβάει την προσοχή μας. Πάμε να δούμε τί είναι; ευωδιά θάλασσας και φρέσκων ψαριών φτάνει στις μυτούλες μας και αυτό που αντικρύζουμε, είναι το όνειρο κάθε ψαροφάγου, κάθε καλοφαγά και κάθε μάγειρα! Φρέσκα ψάρια, μικρά και μεγάλα, άλλα ολόκληρα κι άλλα φιλεταρισμένα, γαρίδες, καραβίδες, μύδια, αχιβάδες, μικροσκοπικά αχιβαδάκια, τα γνωστά vongole, σουπιές, καλαμαράκια, ειδικά κομμάτια ψαριού για να φτιάξεις σούσι και ότι άλλο βγάζει ο παράδεισος του βυθού και μπορεί να μαγειρευτεί. Βρισκόμαστε λοιπόν, στην αγορά ψαριών του 1911. Τόσο κεντρική και τόσο πεντακάθαρη!

Όμως, δεν θα σας τυραννήσω άλλο. Πάμε να τα γευτούμε όλα αυτά σε ένα πιάτο!

Αν έχετε έρθει με αυτοκίνητο, το παρκάρετε δωρεάν στο Parcheggio Largo San Giacomo, και κατευθύνεστε προς το κανάλι και το γεφυράκι της Via Aurelio Saffi. Στρίβετε δεξιά αφού το διασχίσετε

και πάμε μαζί να διαλέξουμε τραπέζι στο Cucinadimare. Εδώ θα απολαύσουμε, πάνω στο κανάλι, την σπαγγέτι που τα έχει όλα: μύδια ημέρας, αχιβάδες, γαρίδες, καραβίδες, χταπόδι, καλαμάρι, σουπιά και βόνγκολε, σερβιρισμένα μέσα στο τηγάνι στο οποίο μαγειρεύτηκαν. Το διαλέξαμε χωρίς ντομάτα και η νοστιμιά του ήταν τέτοια που είναι πολύ δύσκολο να περιγραφεί με λέξεις. Ένα θα σας πω. Αν ξαναβρεθώ σ’ αυτήν τη μεριά της Ιταλίας, σίγουρα θα διανύσω μερικά έξτρα χιλιόμετρα για να την ξαναγευτώ. Είναι από τις γεύσεις που δεν ξεχνάς και που σπάνια απολαμβάνεις.

Μετά το υπέροχο γεύμα μας δεν μπορώ να μην σας πάω για παγωτό ή γλυκό. Η Cremeria Da Vinci βρίσκεται σχεδόν απέναντί μας, αλλά είναι μέσα στο στενό και δεν τη βλέπουμε. Ξαναδιασχίζουμε το γεφυράκι, φτάνουμε στην άλλη πλευρά του καναλιού, περπατάμε λίγο την Corso Giuseppe Garibaldi και στρίβουμε δεξιά στην Via N. Baldini. Στο νούμερο 7 αφήνουμε τα μάτια πρώτα να χορτάσουν κι έπειτα διαλέγουμε γεύση παγωτού. Δεν είναι δυνατόν να βρίσκεται κανείς στην Ιταλία και να μην τρώει τουλάχιστον ένα παγωτό την ημέρα!

Εφόσον καταναλώσαμε αλμυρά και γλυκά, ας περπατήσουμε λίγο προς το Porto Canale Leonardesco, να χαζέψουμε τα κουκλίστικα πλεούμενα, να τα φωτογραφίσουμε και να ρομαντζάρουμε τώρα που πέφτει ο ήλιος και όλα γίνονται πορτοκαλοκόκκινα. Όπως βλέπετε, καμία από τις δύο γέφυρες δεν ανοίγει. Αυτά τα πανέμορφα σκαριά δεν βγαίνουν από δω. Βρίσκονται στο κανάλι για να το ομορφαίνουν. Για τα μάτια μας μόνο! Όλο αυτό το σκηνικό είναι τόσο γοητευτικό τους καλοκαιρινούς μήνες, αλλά και τα Χριστούγεννα που γεμίζει φωτάκια, φαντάζει παραμυθένιο!

Ένας ακόμη περίπατος που θα μας πλουτίσει σε εικόνες, είναι ο κύκλος που μπορούμε να κάνουμε από εδώ που είμαστε να γυρίσουμε προς την αγορά ψαριών και να συνεχίσουμε παραλιακά από την Viale Porto, και να στρίψουμε στην Viale Nino Bixio ακολουθώντας το νερό που περικυκλώνει το ιστορικό κέντρο του Cesenatico. Οπουδήποτε κι αν στρίψουμε δεξιά και πάλι δεξιά, θα ξαναβρεθούμε στην Corso Giuseppe Garibaldi. Όλα τα δρομάκια είναι ενδιαφέροντα σ’ αυτήν την κουκλίστικη πόλη και θα σας αφήσω να τα εξερευνήσετε.

Πριν εγκαταλείψουμε για την επόμενη στάση του ταξιδιού μας, θα σας συστήσω και μία πιτσαρία στην οποία θα χαρούμε πίτσα σπιτική, θα χορτάσουμε και δεν θα καταξοδευτούμε. Κι αυτό το τονίζω, γιατί στην γειτόνισσα χώρα, όσο πιο βόρεια ανεβαίνουμε, τόσο πιο πολύ ανοίγουμε και αδειάζουμε το πορτοφόλι μας. Στην Pizzeria D’Asporto Pizza N’Love, που βρίσκεται στην οδό Viale Giuseppe Mazzini 46, θα φάμε καλά και θα πληρώσουμε σωστά.

Πάμε να πάρουμε ένα καφεδάκι πακέτο για το ταξίδι και ένα γλυκάκι από την Caffetteria Del Teatro Pasticceria που είναι στον ίδιο δρόμο στο νούμερο 22, και φύγαμε για την σαγηνευτική Cesena. Από εκεί που έχουμε παρκάρει, θα μας πάρει μόλις 23 λεπτά οδήγησης.

Η Cesena μας περίμενε. Ηλιόλουστη και ζωντανή, με παρέες φίλων να περπατούν τους δρόμους της συζητώντας ζωηρά, με τα καφέ και τα μπιστρό γεμάτα με χαρούμενες συντροφιές, με τις βιτρίνες της λαμπερές και δελεαστικές και τις πλατείες της αγγελικά πλασμένες!

Ακολουθείστε με στην Piazza del Popolo, την επιβλητική κεντρική πλατεία με τα χαριτωμένα μαγαζάκια και το γλυπτό σιντριβάνι κομψοτέχνημα Fontana Masini. Όταν ο ήλιος δύσει κι η νύχτα αγκαλιάζει την πόλη, ο φωτισμός δίνει μια διαφορετική όψη τόσο μαγική όσο και μυστηριώδη. Ελάτε να τριγυρίσουμε στα θελκτικά σοκάκια γύρω από την πλατεία, να ανέβουμε τα σκαλιά δίπλα στο κάστρο, να τα κατέβουμε, να φωτογραφίσουμε το μεγαλείο του, να χωθούμε στα σοκάκια τριγύρω, να ανακαλύψουμε την πλατεία στην Vicolo Cesuola 19, όπου μας περιμένουν αλλεπάλληλες εκπλήξεις από τα ταλαντούχα χέρια του Leonardo Lucchi, να κάνουμε μια στάση στην Piazza Almerici πίσω από το Palazzo del Ridotto και να σας κεράσω μια πιτσούλα – ορίστε; τί είπατε; πάλι πίτσα; ε βρε παιδιά, στην Ιταλία είμαστε! – στο γλυκούλικο Piotto. Την προτιμάτε με αλλαντικά, με λαχανικά, με μανιτάρια, με κολοκυθοκορφάδες, με αυγουλάκι, με μελιτζάνες, με ντομάτα και ελίτσες; ότι κι αν σας αρέσει, θα το βρείτε εδώ.

Εφόσον έχει ήλιο, ας καθίσουμε έξω στα πολύχρωμα τραπεζάκια, να χαζεύουμε το παλάτι και τους περαστικούς. Οι οποίοι, παρεμπιπτόντως είναι υπέρκομψοι, κι επειδή κι εμείς θέλουμε να είμαστε το ίδιο κομψές – οι φίλες μου – αξίζει να κάνουμε μια μικρή σπατάλη στο Rinascimento Cesena – Abbigliamento Donna, στην οδό Via Zeffirino Re 19, όπου δεν θα μας κάνουν σκόντο, αλλά μόλις θα κοιταχτούμε στον καθρέφτη θα το καταπιούμε με χαμόγελο … ντίβας του σινεμά!

Τώρα, ικανοποιημένες οι γυναίκες με τα ψώνια μας αλλά και οι άντρες της παρέας που ξεμπέρδεψαν μ’ αυτό το μαρτύριο, μπορούμε να πάμε για καφεδάκι. Θα περπατήσουμε στην οδό Corso Gastone Sozzi, και στο νούμερο 16 θα καθίσουμε έξω στο καλντερίμι του Caffetteria Del Corso να πιούμε φανταστικό εσπρέσο και να επιλέξουμε και μια λιχουδιά.

Πριν τελειώσει η μέρα, δεν γίνεται να μην κατευθυνθούμε προς το ποτάμι και το ονειρευτό Ponte Vecchio. Η διαδρομή στα δρομάκια της πόλης έως το γεφύρι είναι το ίδιο ικανοποιητική όσο και ο προορισμός. Ρομαντικό και χάρμα οφθαλμών θα μας βυθίσει στη σαγήνη του και θα δημιουργήσει μια ευχάριστη ανάμνηση για το μέλλον. Νομίζω ότι μία μέρα στην Cesena δεν είναι αρκετή. Σίγουρα θα πρέπει να μείνουμε τουλάχιστον δύο, γιατί η ομορφιά της είναι τόσο απατηλή που δεν θα μας αφήσει να απομακρυνθούμε νωρίτερα.

Κι έτσι, μέσα σε ένα τριήμερο έχουμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε δύο ξεχωριστά μέρη της Ιταλίας, το παραλιακό Τσεζενάτικο και την Τσεζένα και να τα ερωτευτούμε για την αρχιτεκτονική τους, την ομορφιά τους, τη φιλοξενία τους, την καθαριότητά τους καθώς και για τους γευστικούς τους πειρασμούς.

Η βόλτα μας τελειώνει κάπου εδώ για σήμερα.

Ελπίζω να περάσατε ωραία.

Σας ευχαριστώ για την παρέα,

σας φιλώ γλυκά,

Άννα.