Ααααααχ το Παρίσι!!!

Τώρα που μπαίνει η άνοιξη, δεν μπορεί να μου φύγει απ’ το μυαλό. Κι όλο λέω να γράψω για την αγαπημένη μου Νέα Υόρκη, ή για την Τοσκάνη και την Pienza, αλλά η καρδιά, το μυαλό και τα χέρια μου, συντονίζονται σε μία και μόνο λέξη: PARIS.

Πολλές βόλτες έχω να σας πάω στην πόλη του έρωτα, όμως σήμερα, που ο ήλιος έλαμψε ανοιξιάτικα και η φύση άρχισε να αναδίδει τα πλουμιστά της αρώματα, θα ξεκινήσω με μια επίσκεψη στο Πάρκο Μονσώ (Parc Monceau‎). Αυτό το απίθανο κομμάτι φύσης που συνδυάζει σε έναν κήπο όλες τις εποχές και όλους τους τόπους!

Η κύρια είσοδος του πάρκου, είναι αυτή στην λεωφόρο Courcelles, όμως εγώ θα ήθελα να ανηφορίσουμε την λεωφόρο Ος (Avenue Hoche) με τα επιβλητικά της κτίρια να μας μεταφέρουν στην ατμόσφαιρα μιας πόλης που όποτε κι αν την περπατάς, σε παρασέρνει σε έρωτες, σε Χριστούγεννα, σε εποχές, σε ημίψηλα καπέλα, σε μονόκλ, σε χορούς και ορχήστρες. Κι έτσι όπως αφήνουμε πίσω μας την Αψίδα του Θριάμβου να στέκει μεγαλόπρεπη, ο ήλιος πέφτει στα παράθυρα των αρχοντικών της Avenue Hoche, κι αντανακλάται παντού το φως και η αριστοκρατική αύρα της λεωφόρου.

Σε 10 με 15 λεπτά ήσυχου περίπατου, πλησιάζουμε στην περίτεχνη πύλη αυτής της εισόδου του πάρκου, στην Avenue Van Dyck, μία από τις εννιά εισόδους του Μονσώ και χωνόμαστε στον κόσμο όλο: η Αίγυπτος μάς συναντάει μέσω της μικρής πυραμίδας του πάρκου, η Κίνα έρχεται δίπλα μας με το κινέζικο κάστρο που αντικρύζουμε, η Ελλάδα μάς κλείνει το μάτι από το κορινθιακό περιστύλιο που δεσπόζει στον χώρο, η Ολλανδία με τον ανεμόμυλό της ανανεώνει τον αέρα, κι η Βενετία μάς χαιρετά, καθώς διασχίζουμε την γέφυρα του Ριάλτο … εις σμίκρυνση.

Όμως το πάρκο δεν είναι μικρό και μέχρι να το εξερευνήσουμε πέρασε η ώρα και η απογευματινή ψύχρα έκανε αισθητή την παρουσία της. Έτσι, μου δίνεται η ευκαιρία να σας ζεστάνω σε μια αγαπημένη μου τσαγερί που είναι από τις πιο χαρακτηριστικές του Παρισιού και από αυτές που προτιμούν πολλοί ντόπιοι. Η συντομότερη διαδρομή για να φτάσουμε εκεί είναι το Μετρό φυσικά. Αφού περπατήσουμε 5-6 λεπτά στην Boulevard de Courcelles, μπαίνουμε στη στάση της γραμμής 3, Villiers και βγαίνουμε στην Bourse.

Ανεβαίνουμε την Rue Vivienne, που συμπαθώ ιδιαιτέρως γιατί είναι μια κούκλα, μόλις φτάσουμε στην Boulevard Montmartre, περνάμε απέναντι, και δεξιά από το Le Café Zéphyr βρίσκεται η είσοδος της στοάς Jouffroy. Μπαίνουμε λοιπόν στο Passage Jouffroy (κατασκευασμένο το 1836) και προχωράμε χαζεύοντας τις κομψές βιτρίνες, καθώς το απογευματινό φως μπαίνει με τη σειρά του από την γυάλινη οροφή και μεταμορφώνει τον χώρο σε σκηνικό παραμυθένιο. Στο δεξί μας χέρι βρίσκεται το Le Valentin Jouffroy, όπου θα απολαύσουμε ένα αρωματικό τσάι, είτε μια ζεστή σοκολάτα, νωρίς το απόγευμα (στις 17:30 κλείνει), σ’ ένα αυθεντικό παριζιάνικο περιβάλλον. Η ευγένεια του προσωπικού και η μεγάλη βόλτα που κάναμε, μας ανοίγει την όρεξη – που η δική μου, βέβαια, δεν κλείνει και ποτέ! – για ένα από τα εξαιρετικά γλυκά του Valentin. Προτείνω πάντα το Mont blanc με την κρέμα κάστανο που δεν το χορταίνω. Και αν δεν βρούμε τραπέζι κάτω, έχουμε την εναλλακτική της πάνω αίθουσας, που αν και δεν προσφέρει αυτή την επαφή με τη στοά και την ζωή της, παραμένει φιλόξενη και συμπαθητική.

Αν ακόμη δεν έχετε νοιώσει Παρίσι, θα σας πάω μια τελευταία βόλτα, για να το αισθανθείτε σε κάθε σας κύτταρο! Θα κατηφορίσουμε την Boulevard des Italiens που η προέκτασή της μετονομάζεται σε λεωφόρο των Καπουτσίνων (Boulevard des Capucines), θα περάσουμε μπροστά από την Όπερα και το ιστορικό Café de la Paix, και θα κάνουμε μια απαραίτητη στάση στην κουκλίστικη Place de la Madeleine. Εδώ, στο Hédiard μπορούμε να αγοράσουμε τσάι εξαιρετικής ποιότητας και γεύσης, καθώς και μπαχαρικά, γλυκίσματα, πατέ και foie gras. Έχοντας στο δισάκι μας κι αυτήν την εμπειρία, κατευθυνόμαστε στον Σηκουάνα και την Γέφυρα Αλεξάντρ III (Pont Alexandre III), μέσω της Rue Royale και διασχίζοντας την διάσημη Πλατεία Κονκόρντ – εντάξει, ας βγάλουμε και μία φωτογραφία δίπλα στο αριστοτεχνικό σιντριβάνι Fontaine des Fleuves!

ΚΑΙ ΝΑΙ ΚΥΡΙΕΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΟΙ, MESDAMES ET MESSIEURS, βρισκόμαστε στο Παρίσι!!!

Στο Παρίσι της τέχνης, της λάμψης, των ρομαντικών εραστών, στην πόλη του φωτός, του Πύργου του Άιφελ και του Seine, της Notre-Dame, του Λούβρου και της γαστρονομίας. Και όλα αυτά, ή σχεδόν όλα, μπορούμε να τα αντικρύσουμε από αυτήν την εξαίσια γέφυρα. Στριφογυρίστε αργά το κορμί σας όταν βρεθείτε πάνω της και χαράξτε στη μνήμη και στην ψυχή σας ολόκληρη αυτήν την ομορφιά και την ατμόσφαιρα! Όταν πλησιάσει η νύχτα με τα μαγικά της πέπλα και τα φώτα της πόλης ανάψουν, σας το υπόσχομαι, δεν θα θέλετε να φύγετε ποτέ από δω…