Όποιος έχει επισκεφτεί τη Σκύρο καλοκαίρι και έχει γνωριστεί με τους ντόπιους, σίγουρα έχει ακούσει ιστορίες για τη Σκυριανή Αποκριά. Ιστορίες που λέγονται από μικρούς και μεγάλους και που συνήθως συνοδεύονται από χαρακτηριστικές φωτογραφίες και γελαστά πρόσωπα, γεμάτα προσμονή γι’ αυτήν την μοναδική εποχή του χρόνου. Μοναδική για όλους τους Σκυριανούς, που μετράνε τις μέρες αντίστροφα – όπως τα παιδάκια για τα Χριστούγεννα – από τις πρώτες κακοκαιρίες του φθινοπώρου. Με λίγα λόγια, μόλις «μυρίσει» χειμώνας, κάθε κάτοικος του νησιού ονειρεύεται και λαχταρά τις Απόκριες. Και όχι άδικα.
Οι Απόκριες στη Σκύρο έχουν πολλές ιδιαιτερότητες. Καταρχήν διαρκούν τρεις βδομάδες, αφού οι «Γέροι και οι Κορέλες» ντύνονται από την Κυριακή του Τριωδίου έως την τελευταία Κυριακή της αποκριάς, την «Τυρινή», για να δώσουν τη θέση τους στην Καθαρά Δευτέρα, στις παραδοσιακές στολές, τις μουσικές, τους χορούς και τα τραγούδια. Βέβαια τίποτα δεν είναι απόλυτο ή προγραμματισμένο. Κι αυτή είναι μία από τις πολλές χάρες του συγκεκριμένου καρναβαλιού. Δεν είναι οργανωμένο από κανέναν φορέα, παρά μόνο από την αγάπη και το πάθος των Σκυριανών. Μπορεί να βγουν – όπως λένε στο νησί – οι «Γέροι» την Κυριακή, αλλά και μια άσχετη Τετάρτη. Μια Δευτέρα μπορεί ένας κουδουνοφόρος να τα «βροντήξει» έξω από το σπίτι της αγαπημένης του για να εκδηλώσει τον έρωτά του, και μια Παρασκευή ένας άλλος να κατευθυνθεί προς το νεκροταφείο για να τον «ακούσει» η μανούλα του που δεν ζει πια. Οπωσδήποτε, κάθε Σαββατοκύριακο όλο το νησί πάλλεται από τους ρυθμικούς ήχους των κουδουνιών και την μυστηριακή ατμόσφαιρα των ημερών. Τα καλντερίμια γεμίζουν κόσμο που θαυμάζει το έθιμο. Τις πανέμορφες «Κορέλες» με τα λευκά φουστάνια και τους χρωματιστούς «μεντενέδες» να στροβιλίζονται όλο χάρη γύρω από τον «Γέρο» τους, να του κάνουν τσαλίμια, κι όταν αυτός χωθεί σ’ ένα μικρό σοκάκι για να ξεκουραστεί λιγάκι – η στολή με τα κουδούνια μπορεί να ζυγίζει και πενήντα κιλά! – να του τραγουδούν για να πάρει δυνάμεις. Τους χαριτωμένους «Φράγκους» – ο γιος που γύρισε από την πόλη με φράγκικα ντυσίματα – να διακωμωδούν ό,τι τους κάνει κέφι και να πειράζουν γνωστούς και φίλους. Και φυσικά τους «Γέρους». Πώς τα χτυπάει αυτός; περπατάει σωστά κι αρχοντικά; το μαντίλι του είναι όμορφα φορεμένο; η μτσούνα είναι από σπάνιο χρώμα; πόση ώρα αντέχει να τα λιλιρήσει;
Τα συναισθήματα που σου δημιουργεί αυτό το δρώμενο είναι πολλαπλά. Σε αναστατώνει, σε συγκινεί, σε παθιάζει, σου παίρνει το μυαλό! Θέλεις να συμμετέχεις κι εσύ και ακολουθείς τις παρέες των «Γέρων» μέχρι το μοναστήρι του Άι Γιώργη και ακούς τις καμπάνες που χτυπούν για να ξυπνήσει η γη, να φύγει ο χειμώνας, να έρθει η άνοιξη, να ανθοφορήσει η πλάση, να αναπαραχθεί το ζωικό βασίλειο, να φύγει το κακό και να έρθει το φως, ο ήλιος, η ζωή. Όλα αυτά κορυφώνονται όσο πλησιάζει η Καθαρά Δευτέρα, και την τελευταία Κυριακή, μπορεί να μετρήσεις ταυτόχρονα μέχρι και σαράντα «Γέρους» στο κεντρικό καλντερίμι της Σκύρου. Όχι ότι χρειάζεται να τους μετρήσεις, γιατί το νησί συγκλονίζεται από τον ήχο τους, τρέμει ηδονικά και κάθε σου αίσθηση το γνωρίζει, πως ήρθε πια η Άνοιξη, πως τα προβλήματα τα εξορίσαμε από τον τόπο μας και προχωράμε στη ζωή μας πιο ανάλαφροι και πιο αγαπημένοι.
Αμήν φίλοι μου.
anemi.info 