Περίπου δύο ώρες και σαράντα λεπτά θα σας πάρει να φτάσετε από τη Ρώμη με αυτοκίνητο στην Via Enzo Mangiavacchi στο σημείο που βρίσκει την Via Guglielmo Marconi και τα εννιά σκαλοπάτια, που θα σας οδηγήσουν μέσα στην παλιά πόλη της Pienza. Μιας πόλης που είναι το μυστικό κόσμημα όσων αγαπούν την Τοσκάνη και φυσικά όλων των καλοφαγάδων ταξιδιωτών!

Συνήθως δεν σας πηγαίνω σε συγκεκριμένο ξενοδοχείο, όμως σήμερα θα ξεκινήσω ακριβώς έτσι. Θα σας πάω στο Bed and Breakfast που θα ήθελα να παίρνω μαζί μου σε κάθε ταξίδι. Ανεβήκατε τα εννιά σκαλιά; στρίψτε δεξιά και αμέσως αριστερά στην  Via Condotti όπου στο νούμερο 13 θα συναντήσετε το πορτάκι του μυστικού κήπου της υπέροχης Ροσέλα: «Il Giardino Segreto«! Δεν θα μπορούσε να είναι πιο μυστικό, πιο αυθεντικό, πιο ιταλικό, πιο φιλόξενο! Μην φανταστείτε κανένα παλάτι. Όχι. Ο ξενώνας της Ροσέλα είναι σαν το σπίτι της αγαπημένης σας θείας στο χωριό – τί; δεν έχετε θεία; αν είχατε όμως;

Βρίσκεται μέσα σε έναν πανέμορφο κήπο, με διάφορες γωνιές και τραπεζάκια που ακόμη κι αν βρίσκονται όλοι οι ένοικοι έξω, και πάλι βρίσκεις χώρο να μείνεις μόνος. Η τρελούλα Ροσέλα σου παρέχει διάφορες μικρές ανέσεις σε κάθε δωμάτιο, ώστε να νοιώσεις αγαπημένος φιλοξενούμενος και – τουλάχιστον πριν λίγα χρόνια που πήγαμε εμείς – δεν μιλάει γρι αγγλικά! Η γλώσσα του σώματος βοήθησε κι εδώ και φυσικά το λαμπερό της χαμόγελο και η πάντα καλή της διάθεση!

Κι αφού αφήσαμε τα πράγματά μας στο δωμάτιο, ήρθε η ώρα για περιήγηση. Η Πιέντσα είναι μικρή και μέσα σε τείχη, οπότε θα είναι πολύ εύκολο να την περπατήσετε, να χαρείτε τα πανέμορφα στενάκια, τα λιλιπούτεια καφέ, την κινηματογραφική θέα της Τοσκάνης από το Punto Panoramico κι απ’ την Via del Casello. Εκεί, στο «Bar Il Casello», θα θαυμάσετε τα κόκκινα χρώματα του ουρανού την ώρα της δύσης του ήλιου, πίνοντας ένα Aperol spritz ή ένα καπουτσινάκι. Φυσικά θα σεργιανήσετε από την Porta al Ciglio ως την Porta al Murello o Porta al Prato και θα γευτείτε το ασύγκριτο πεκορίνο της Πιέντσα, εδώ, στον τόπο παραγωγής του – αυτό με την κόκκινη επικάλυψη, το πιο ήπιο δηλαδή, ήταν το αγαπημένο μου. Και βεβαίως, δεν σας έφερα ως εδώ μόνο για τη θέα, για την κουκλίστικη παλιά πόλη και για το πεκορίνο. Εδώ σας έφερα και για τα picci! Προφέρονται «πίτσι» και είναι το ζυμαρικό που μου έκλεψε την καρδιά! Δοκιμάστε τα με απλή σκορδάτη κόκκινη σάλτσα ή με άγρια μανιτάρια και θα τα λαχταράτε για χρόνια! Δύο αγαπημένες μου τραττορίες είναι: η Trattoria da Fiorella και η Trattoria Latte di Luna, όπου αν είστε τυχεροί, μπορεί να δοκιμάσετε το σεμί φρέντο πορτοκάλι της γιαγιάς για επιδόρπιο. Απλώς απίθανο!

Λίγο πριν το τέλος, έψαχνα έναν τέλειο φούρνο που θυμόμουν να σας πάω, αλλά στη θέση του έχει ανοίξει αυτό: «Pane vino & zucchero». Τυχαίο; Εγώ πάντως θα το δοκίμαζα. Πρέπει επίσης να σας πω, ότι η Πιέντσα έχει το δικό της ιδιόμορφο ωράριο (το ταξίδι μου έγινε το 2011). Τα εμπορικά κλείνουν για μεσημέρι στις 13:00, δεν τρώτε μετά τις δύο το μεσημέρι και μετά τις εννιά το βράδυ, και δεν βρίσκετε ανοιχτό σούπερ μάρκετ μετά τις εφτά το απόγευμα. Το νου σας, λοιπόν, γιατί παίζει να μείνετε νηστικοί!

Πριν σας χαιρετήσω, να σας πω ότι αγαπήσαμε τόσο πολύ αυτό το μικρό κομμάτι της Τοσκάνης, που ενώ στην περιήγησή μας είχαμε στο πρόγραμμα να μείνουμε στη Φλωρεντία έξι μέρες, φύγαμε δυο μέρες νωρίτερα για να απολαύσουμε δύο ακόμη μέρες στην Πιέντσα μας και στον μυστικό μας κήπο . Εύχομαι να σας γεννήσει κι εσάς τέτοια συναισθήματα αγάπης και να περάσετε υπέροχα!

Σας ευχαριστώ πολύ για την παρέα για άλλη μια φορά

Σας φιλώ γλυκά

Άννα.