Όπως λέει ο Φρανκ Σινάτρα: «Θέλω να ξυπνάω σε μια πόλη που δεν κοιμάται ποτέ, να είμαι ο βασιλιάς του λόφου, η κορυφή της λίστας, να είμαι στο νούμερο ένα, να είμαι κομμάτι της. New York, New York!»

Εδώ και πολλά χρόνια θέλω να γράψω ένα άρθρο για το ταξίδι μου στη Νέα Υόρκη. Όμως πάντα με σταματούσε η απορία: τί να πρωτογράψω για μια πόλη τόσο γεμάτη, τόσο όμορφη, τόσο ζωντανή, τόσο λαμπερή, μια πόλη που δεν κοιμάται ποτέ, που έχει γίνει τραγούδι όχι μία φορά, που έχει γίνει ταινία, ουκ ολίγες φορές, μια πόλη που την έχουν υμνήσει με κάθε τρόπο και όχι άδικα. Τελικά, συζητώντας με φίλους, αποφάσισα πως ναι, είναι αδύνατον να περιγράψω ένα ταξίδι τριών εβδομάδων, είναι αδύνατον να περιγράψω όσα ζήσαμε εκεί, αυτά τα κινηματογραφικά Χριστούγεννα και την μοναδική Πρωτοχρονιά που περάσαμε στο Μανχάταν. Αυτό που φαίνεται εφικτό, είναι το να δώσω μια συνολική εικόνα και μερικές συμβουλές προς τους επίδοξους επισκέπτες.

Να ξεκινήσω λέγοντας ότι αν αγαπάτε τα ταξίδια κι αν θέλετε να πάρετε μια γεύση του πλανήτη μας, ένα ταξίδι στη Νέα Υόρκη σίγουρα πρέπει να μπει στα σχέδιά σας. Δεν είναι εύκολο, όμως το δικό μας ξεκίνησε με ένα όνειρο και έναν κουμπαρά. Αν κλείσετε εγκαίρως αεροπορικά εισιτήρια, και βρείτε ένα οικονομικό μέρος για διαμονή (αυτό είναι μάλλον το δυσκολότερο σημείο του εγχειρήματος), θα έρθει η στιγμή που το όνειρο θα γίνει πραγματικότητα. Για μια οικονομική διαμονή, αναζητείστε καταλύματα στην περιοχή γύρω απ’ το Μανχάταν, στο Μπρούκλιν ή το Μπρονξ.

Αν η τσέπη σας το αντέχει, προτείνω αβλεπί το εκπληκτικό Mount Morris House στο Χάρλμεμ, που θα κάνει την εμπειρία της διαμονής σας μαγική. Όποια κι αν είναι η απόφασή σας, θα σας έλεγα να μην μείνετε στο κέντρο. Το κέντρο του Μανχάταν έχει ενδιαφέρον να το επισκεφθείς, αλλά δεν έχει την ατμόσφαιρα της γειτονιάς που δίνουν άλλα σημεία της πόλης, έχει πολύ φασαρία, τουρισμό και σε τίποτα δεν θα βοηθήσει τις διακοπές σας. Σε αντίθεση, το Χάρλεμ, είναι πανέμορφο, καθαρό, με τα κτίρια του 1800 να στήνουν το σκηνικό, με τους δεντροστόλιστους δρόμους, με πολλά αγαπημένα στέκια και το πάρκο Marcus Garvey Park να δίνει την δική του ανάσα δροσιάς. Κι αφού αναφέρθηκα σε στέκια, ελάτε να σας πάω για καφεδάκι. Το «The Monkey Cup«, βρίσκεται στους 118 δρόμους στην λεωφόρο Adam Clayton Powell Jr Blvd στο νούμερο 1965 και έχει υπέροχο καφέ, ζεστή ατμόσφαιρα και διάφορα καλούδια για να τον συνοδέψετε. Αν τώρα βρίσκεστε απ’ την άλλη πλευρά του πάρκου, εξίσου καλή επιλογή για καφέ είναι και το «Ginjan Cafe«, λίγο πιο ψηλά, στους 125 δρόμους στο 85 E. Και φυσικά, εδώ στην περιοχή του Χάρλεμ, μην παραλείψετε να δοκιμάσετε κουζίνα του νότου, με τα υπέροχα μοσχαρίσια παϊδάκια, τις ψητές γαρίδες με σάλτσα μπάρμπεκιου, και τις λάιβ τζαζ μουσικές να συνοδεύουν το δείπνο σας.

Ο καλύτερος τρόπος να μετακινηθείτε στην πόλη είναι το Μετρό, το οποίο διατρέχει όλο το «νησί» και δεν σταματάει ποτέ. 24 ώρες το 24ωρο στη διάθεσή σας. Ζητείστε έναν Metro map σε οποιονδήποτε σταθμό και θα σας βοηθήσει πολύ. Εδώ θα ήθελα να σημειώσω ότι όταν ζητάτε κάτι απ’ τους ντόπιους πρέπει να είστε ακριβείς. (Εγώ έκανα το λάθος και ζητούσα χάρτη στα εκδοτήρια του Μετρό, και μου απαντούσαν ότι δεν είχαν, και τελικά έπρεπε να ζητήσω «Μετρό μαπ» για να καταλάβουν.) Φυσικά θα περπατήσετε πολύ! Η πόλη είναι τεράστια και πρέπει κάθε φορά να προσανατολίζεστε για να μην περιφέρεστε άσκοπα. Ένας καλός τρόπος είναι να εντοπίσετε στον χάρτη σας το Chrysler Building και το Empire State Building και να ψάχνετε κάθε φορά τις οροφές τους για να προσανατολιστείτε. Φυσικά και ένα απ’ τα πράγματα που δεν πρέπει να χάσετε είναι η θέα του Μανχάταν από τον τελευταίο όροφο του Empire State Building την ώρα που νυχτώνει.

Κάποιες ακόμη δραστηριότητες που δεν πρέπει να χάσετε και που θα σας μείνουν αξέχαστες, είναι οι παρακάτω με σειρά προτεραιότητας:

1. Πρώτο και σημαντικότερο, πρέπει οπωσδήποτε να δείτε μια παράσταση στα θέατρα του Broadway! Είτε σας αρέσει το θέατρο είτε όχι, πιστέψτε με, μια τέτοια παράσταση θα την θυμάστε για όλη σας τη ζωή! Εμείς είδαμε το «Billy Elliot the Musical» σε πρωτότυπη μουσική του Elton John και ήταν ό,τι ωραιότερο έχω δει στη ζωή μου! Σαράντα πέντε άτομα επί σκηνής να τραγουδούν και να χορεύουν απόλυτα συντονισμένα με μια ενέργεια και ένα πάθος που σου έφερνε δάκρυα στα μάτια! Πόσο ταλέντο συσσωρευμένο σε μια σκηνή! Απλά μαγικό!

2. Δεύτερο και εξίσου σημαντικό είναι να κάνετε μια βόλτα με το φέρυ που σε περνάει δίπλα από το Άγαλμα της Ελευθερίας και κάτω από τη γέφυρα του Μπρούκλιν. Εμείς πήραμε αυτό που φεύγει στις τέσσερις το απόγευμα κι έτσι, όταν πηγαίναμε ήταν μέρα, ενώ στην επιστροφή είχε νυχτώσει και η πόλη ήταν φωτισμένη και υπέρλαμπρη. Φυσικά, αξιομνημόνευτη εμπειρία είναι και το να περπατήσετε τη γέφυρα του Μπρούκλιν, απ’ το Μανχάταν προς το Μπρούκλιν και τούμπαλιν. Αν θυμάμαι καλά μας πήρε συνολικά το πήγαινε-έλα γύρω στα 50 λεπτά, και ήταν κάτι που προτείνω οπωσδήποτε!

3. Νέα Υόρκη χωρίς Σέντραλ Παρκ γίνεται; δεν γίνεται. Μια βόλτα σ’ αυτήν την όαση πράσινου, γαλήνης και κινηματογραφικών αναμνήσεων ενδείκνυται βεβαίως. Μπείτε από την είσοδο απέναντι από το The Plaza Hotel και μην παραλείψετε να πιείτε έναν καφέ ή ένα τσάι στο μπαρ αυτού του εμβληματικού ξενοδοχείου, ή ακόμα καλύτερα ένα cocktailάκι με θέα το Central park και να νοιώσετε την αύρα του Κάρυ Γκραντ να σας συνοδεύει… και το άγρυπνο μάτι του Άλφρεντ Χίτσκοκ να σας παρατηρεί…

Δεν έχω πολλά ακόμη να σας πω, γιατί έχω τόσα πολλά στο κεφάλι μου που θα βγει εντελώς χαοτικό αυτό το άρθρο. Σίγουρα θα πρέπει να περπατήσετε στο East Village, να χαζέψετε τις βιτρίνες της Πέμπτης Λεωφόρου, να επισκεφθείτε τον Τερματικό σταθμό Γκραντ Σέντραλ που έχετε δει σε δεκάδες ταινίες, να ψωνίσετε στο Macy’s και στα μεγάλα εκπτωτικά mall, να μπείτε στο Μετρό και να βγείτε στην Τσάινατάουν παθαίνοντας ένα σοκ με την απότομη αλλαγή … χώρας, να επισκεφθείτε μουσεία (να σας ενημερώσω ότι σε πολλά μουσεία, όπως στο Μητροπολιτικό Μουσείο της ΝΥ, δεν χρειάζεται να πληρώσετε εισιτήριο. Μπορείτε να αφήσετε ένα συμβολικό αντίτιμο, γιατί η τιμή του εισιτηρίου είναι ενδεικτική), να απολαύσετε μια συναυλία στο Carnegie Hall, να χαζέψετε τους ουρανοξύστες και την ζωντάνια της Times Square, να διαλέξετε σουβενίρ για όσους αγαπάτε. Και μια και μίλησα για αγάπη, κι επειδή σας αγαπώ που αφιερώνετε χρόνο για να με διαβάσετε, θα σας πάω για ποτό στο πιο αξιομνημόνευτο μπαρ-ρεστοράν που έχω βρεθεί. «Indochine» κυρίες και κύριοι. Εκεί αλλάξαμε χρονιά το 2008 και η εμπειρία ήταν μοναδική! Δοκιμάστε εξαιρετική βιετναμέζικη κουζίνα ή πιείτε ποτό και απολαύστε την ενέργεια του κόσμου και μην παραλείψετε φεύγοντας να περπατήσετε ως την Αψίδα της Πλατείας Ουάσιγκτον και να «συναντήσετε» την Μεγκ Ράιαν να αποχαιρετά τον Μπίλι Κρίσταλ στο «Όταν ο Χάρι γνώρισε τη Σάλι»…