Θα ξεκινήσω αυτή τη βόλτα με κάτι που μου είπε κάποτε μια φίλη. Την ρώτησα, καθότι είχε επισκεφτεί πολλές φορές την Μεγαλόνησο, ποιες τρεις πόλεις μου προτείνει να επισκεφτώ στην Κρήτη και η απάντησή της ήταν: τα Χανιά, τα Χανιά και τα Χανιά!!! Ποιος μπορεί να την αδικήσει;

Είχαμε την τύχη να φτάσουμε στα Χανιά το σούρουπο και μόλις πατήσαμε το πόδι μας στο παλιό Ενετικό Λιμάνι, αντικρύσαμε αυτό:

Βέβαια, είτε μέρα είναι, είτε νύχτα, το λιμάνι των Χανίων είναι απίθανο! Ατμοσφαιρικό, γραφικό, ζωντανό, πολύχρωμο. Η βόλτα μέχρι τον φάρο είναι πανέμορφη, ειδικά αν επιλέξετε να περπατήσετε πάνω-πάνω στο μουράγιο, ώστε να έχετε στ’ αριστερά σας τα Χανιά και στα δεξιά σας το πέλαγος. Κι απέναντί σας, σαν πιστό εραστή που σας περιμένει ακούραστα, τον φάρο.

Δύο είναι τα αγαπημένα μου σημεία για καφέ και αγνάντεμα στο λιμάνι: το «Παλλάς» και ο «Ιστιοπλοϊκός Όμιλος Χανίων – Νεώριο Μόρο«. Και τα δύο έχουν πολύ ωραίο καφέ, τον Χανιώτικο «Cup», και λιχουδιές. Δοκιμάστε στο πρώτο το κρουασάν με την κρέμα φιστίκι (είμαι ακόμη επηρεασμένη απ’ τη Σικελία 😁 ), και στο δεύτερο τα αυγά Benedict. Οτιδήποτε κι αν διαλέξετε όμως, θα είναι αξιοπρεπέστατο. Γενικά στα Χανιά δεν τρως πουθενά άσχημα. Φυσικά, υπάρχουν μέρη με καλύτερο φαγητό από άλλα, όμως κι εκεί που το φαγητό δεν έχει κάτι ουάου, θα τρώγεται ευχάριστα. Ένα από τα καλύτερα, με τοπική εξαιρετική κουζίνα, που δυστυχώς δεν έχει θέα, αλλά είναι κεντρικά, είναι ο «Χρυσόστομος». Μόλις όμως έρθει στο τραπέζι το αρνάκι το οφτό, δεν θα σας απασχολήσει η θέα, πιστέψτε με!

Και βέβαια, όπως σε κάθε πόλη, ο τρόπος να γνωρίσουμε τα Χανιά και να τα απολαύσουμε είναι να τα περπατήσουμε. Να χαθούμε στα στενάκια πίσω από το λιμάνι, και γύρω από την πλατεία Σπλάντζια, να θαυμάσουμε την αρχιτεκτονική του οικισμού, τις παλιές πόρτες, τις ξύλινες προσόψεις των ορόφων, να χαζέψουμε τις περιποιημένες γλάστρες και τις αυλίτσες, να χαθούμε στα φιδογυρίσματα κάτω από το φως καλόγουστων φανοστατών, να χαϊδέψουμε μια γατούλα που κυλιέται νωχελικά στο παλιό πλακόστρωτο.

Να προχωρήσουμε προς τον μιναρέ Αχμέτ Αγά και στη συνέχεια προς το Σιντριβάνι, για να χωθούμε τελικά στην οδό Ζαμπελίου και να την περπατήσουμε μέχρι να φανούν μπροστά μας τα Ρομαντικά Σκαλιά! Ναι, έτσι λέγονται. «Romantic stairs»! Δεν τα λέω εγώ, ο χάρτης τα λέει, και βεβαίως, έχει απόλυτο δίκιο. Είναι τόσο ρομαντικά, που για λίγο μπερδεύεσαι εκεί που περπατάς και νομίζεις ότι βρίσκεσαι στην Τοσκάνη! Είναι άλλωστε πολύ φυσιολογικό, οι γειτονιές γύρω από το Ενετικό λιμάνι να …Τοσκανίζουν! Σωστά;

Σας κούρασα όμως με τόσο περπάτημα και λέω να σας κεράσω έναν δυναμωτικό χυμό και την καλύτερη αλμυρή μπουγάτσα των Χανίων. Ας αφήσουμε λοιπόν πίσω μας το λιμάνι και ας πάμε στο «GROOT pick & drink«, στην οδό Μουσούρων 24. Όλοι οι χυμοί του είναι φρεσκότατοι (κι ο καφές του είναι πολύ καλός ) και πολύ ωραίοι, όμως εγώ σας προτείνω αυτόν με τον ανανά, το πράσινο μήλο και το σπανάκι! Ένα πράσινο όνειρο! Κι αφού πήραμε βιταμίνες, ας περπατήσουμε λίγο πιο πάνω στην Αποκορώνου 37 στην «Μπουγάτσα Χανίων«, να την απολαύσουμε ζεστή, αλμυρή ή με ζάχαρη και κανέλα. Όπως κι αν την διαλέξετε, δεν θ’ απογοητευτείτε ( ό,τι προλάβετε ως τις 14:00. Βιαστείτε! ).

Κι αφού σας έφερα ως την Αποκορώνου, θα ήθελα να σας πάω σε τρία ακόμη αγαπημένα μαγαζιά που για μένα ταιριάζουν με την κουλτούρα της φιλοξενίας και της νοικοκυροσύνης των Κρητικών. Το πρώτο είναι το «Οινοπαντοπωλείο του Ειρηναίου Γαλανάκη«, στην Βολουδάκηδων 31, όπου μπορείτε να πάρετε μια γεύση από τα παλιά παντοπωλεία και φυσικά να προμηθευτείτε ρακί, ρακόμελο, επιλεγμένα κρασιά, αλλά και όσπρια ή μπαχαρικά και να νοιώσετε την αυθεντική ευγένεια των ιδιοκτητών. Το άλλο μαγαζί που μου έκανε όμορφη εντύπωση είναι το «Κρητικό Εργαστήρι της Οικογένειας Λαμπάκη» στο νούμερο 109 της Αποκορώνου. Εδώ είναι ο Παράδεισος του καλοφαγά. Τί να πρωτοδιαλέξεις: καλιτσούνια γλυκά, αλμυρά, με χόρτα, με μυζήθρα, με μέλι, κρεατότουρτες, κρεμμυδόπιτες, κοτόπιτες, σπιτικές πίτσες! Μπορείτε να τα πάρετε ψημένα, ή κατεψυγμένα και να τα ψήσετε εσείς! Ελάτε να σας κεράσω ένα γλυκό καλτσούνι και να απομακρυνθούμε απ’ τους γευστικούς πειρασμούς. Πάμε στο αγαπημένο μου σημείο να πάρουμε καφεδάκι; Κατηφορίζουμε πάλι και μπαίνουμε λίγο μετά δεξιά στη στοά που θα μας βγάλει στο «Friend’s Coffee and more Chania» όπου ήπια τον ωραιότερο espresso στα Χανιά, όσες φορές κι αν πήγα. Παίρνουνε τον καφέ μας στο χέρι για να περπατήσουμε ως την Παλαιά Αγορά Χανίων και να περιπλανηθούνε αλύπητα, όσο αντέχουν τα ποδαράκια μας (αυτήν την περίοδο η Αγορά είναι κλειστή γιατί γίνονται εργασίες ανακαίνισης και θα λειτουργήσει ξανά, μάλλον το καλοκαίρι του 2024).

Κι αφού σας ξεθέωσα στο περπάτημα, λέω να κλείσω αυτή τη βόλτα μέσα στην πόλη των Χανίων, με μπαρότσαρκα για να σας χαλαρώσω λίγο! Θα πιούμε όχι ένα, όχι δύο, όχι τρία, αλλά τέσσερα ποτά και όποιος αντέχει ας ακολουθήσει.

Ξεκινάμε με ένα κοκτεϊλάκι στο «Sinagogi cocktail bar«, συνεχίζουμε με ένα δεύτερο στο «Μοναστήρι του Καρόλου«, κατόπιν κατεβαίνουμε στο λιμάνι ( γιατί πολύ μου έλειψε τόση ώρα που έχω να το αντικρύσω ), για το τρίτο ποτό μας στο «Nama RestoBar«, και όταν χορτάσουμε την ονειρεμένη θέα και την αύρα της θάλασσας, πάμε φουλ ενθουσιασμένοι ως το «Bras de Frères«, όπου αν είμαστε πολύ τυχεροί, μπορεί να πετύχουμε ένα Live του Σταύρου Σιόλα, που όπως έμαθα είναι πάντα ξεχωριστό!

Και κάπως έτσι, ζαλισμένους από το αλκοόλ, την ομορφιά των Χανίων και την όμορφη μουσική, θα σας αφήσω γι’ απόψε, με την προτροπή να μην πιείτε της Άρνης το νερό και να θυμάστε πάντα την υπέροχη αγκαλιά αυτής της πόλης, που σαν σύγχρονη σειρήνα σας καλεί να την ερωτευτείτε ανεπανόρθωτα…