Έχεις αποδράσει από την πολύβουη πόλη και ξυπνάς την πρώτη σου μέρα στον πέτρινο ξενώνα. Ανοίγεις τα μάτια σου και αφουγκράζεσαι. Την ησυχία. Είναι τόση η ησυχία, που μοιάζει σχεδόν απόκοσμη. Το φως που μπαίνει από το παράθυρο είναι ένα ιδιαίτερο φως, πλούσιο, κινηματογραφικό. Ανοίγεις την κουρτίνα και βλέπεις μικρές απαλές νιφάδες χιονιού να πέφτουν αργά στη γη. Σηκώνεσαι από το κρεβάτι, ντύνεσαι και βγαίνεις έξω, στο φρέσκο πρωινό. Περπατάς στο χωριό, μπαίνεις μέσα στα στενά δρομάκια, ανασαίνεις τον καθαρό αέρα, χαζεύεις τα πανέμορφα κτίσματα. Φτάνεις στη μικρή γραφική πλατεία, ανηφορίζεις προς την εκκλησία και ήδη τα μάγουλα κι η μύτη σου έχουν παγώσει. Και το στομάχι σου διαμαρτύρεται διακριτικά. Με μια χαρά και μια αναζωογονημένη διάθεση, επιστρέφεις στον ξενώνα, στη ζεστασιά του τζακιού και τις μυρωδιές του πρωινού. Στο τραπέζι σου έρχεται ένα μπολ με ζεστή τραχανόσουπα, ψωμάκι με σπιτική μαρμελάδα, αυγουλάκια από αλανιάρες κότες και χυμός πορτοκάλι. Τί άλλο να ζητήσεις; Τα έχεις όλα! Εδώ, στον Άγιο Γερμανό Πρεσπών.

Ανασκουμπώνεσαι και παίρνεις τον δρόμο για τον άλλο Άγιο της περιοχής. Τον γνωστό Άγιο Αχίλλειο, αυτό το νησάκι των 21 κατοίκων, που φωλιάζει μέσα στη Μικρή Πρέσπα. Δεκαπέντε λεπτά οδήγησης και φτάνεις στην αξιοζήλευτη πλωτή γέφυρα. Γύρω γύρω, στις όχθες της λίμνης, φυτρώνουν καλαμιές, τόσο πυκνές και ατίθασες που σε συνδυασμό με την ομίχλη που έρχεται από το ορεινό τοπίο, δημιουργούν ένα απόκοσμο σκηνικό σαν ταινία του Θόδωρου. Διασχίζεις τη γέφυρα περπατώντας, παίζεις σαν παιδί με το απαλό τραμπάλισμά της στο νερό, στρέφεις το κορμί σου δεξιά κι αριστερά, να μη χάσεις ούτε μια εικόνα, ούτε ένα στιγμιότυπο. Το χιόνι των προηγούμενων ημερών έχει καθίσει αρχοντικά στην πλάτη των γύρω βουνών, κι έτσι λευκά, καθρεφτίζονται στην κρυστάλλινη λίμνη και δημιουργούν ένα υπερθέαμα που διεγείρει τη φαντασία. Πατάς στο έδαφος του νησιού, που δεν πατάει ρόδα αυτοκινήτου, και κατευθύνεσαι προς τον παλιό ναό, που σε περιμένει με τις νωχελικές αγελάδες φρουρούς του. Ανηφορίζεις για να δεις τη θέα από ψηλά, φτάνεις – με λίγο κόπο παραπάνω – στον Σταυρό του Αγίου Αχιλλείου, κι εκεί, μοιάζει πράγματι η γη με ζωγραφιά. Επιστρέφεις πάλι πεινασμένη, κάνεις μια στάση στο μοναδικό καφέ – εστιατόριο του νησιού, απολαμβάνεις τη φιλοξενία, τις όμορφες ζωγραφιές κι ένα ζεστό τσαγάκι, και απομακρύνεσαι ανυπόμονα, γιατί ξέρεις, ότι στη Μικρολίμνη σε περιμένει το καταπληκτικό τηγανητό γριβάδι που σου πρότειναν οι ντόπιοι. Και πραγματικά, εκεί στου Χάσου, η απολαυστική σου μέρα έχει συνέχεια.

Το απόγευμα επιστρέφεις στον Άγιο Γερμανό, όπου γνωρίζεσαι με τους τόσο φιλικούς και φιλόξενους ντόπιους, πίνοντας καφεδάκι στο καφενείο του χωριού. Και κάπως έτσι, έρχεται η πρόσκληση για το επόμενο βράδυ, να παρευρεθείς στο καζάνι απόσταξης τσίπουρου. Πριν απ’ αυτό όμως, σε περιμένει η δεύτερη μέρα στον μαγικό αυτό κόσμο των Πρεσπών, σε περιμένει μια βαρκάδα στη Μεγάλη Πρέσπα, μια ανάβαση στο Ασκηταριό της Παναγίας της Ελεούσης, με τη μοναδική θέα σαν από το μάτι του σύμπαντος προς τη λίμνη, προς το νερό, προς τη γαλήνη. Σε περιμένει μια ζεστή φασολάδα στους Ψαράδες, να σε συνεφέρει από την παγωνιά της επιστροφής με τη βάρκα, σε περιμένει ένας αχνιστός ελληνικός καφές δίπλα στο τζάκι, σε περιμένουν τα κόκκινα και τα μωβ του ουρανού το σούρουπο, και μερικές ακόμα αφράτες νιφάδες χιονιού. Κι έτσι γλυκά, το δεύτερο βράδυ φτάνει, κι αφού ψωνίσεις τα αγαπημένα φασόλια Πρεσπών για να σε συντροφεύουν στα χειμωνιάτικα γεύματα, ανηφορίζεις προς τον χώρο που βρίσκεται το καζάνι απόσταξης. Κι εκεί, σε περιμένει μια γιορτή αποτελούμενη από γελαστούς ανθρώπους που διηγούνται ιστορίες, δίπλα στη φωτιά που ανάβει μέσα στο παλιό βαρέλι έξω απ’ το αποστακτήριο, σε περιμένουν σπιτικά λουκάνικα ψημένα στα κάρβουνα, αγνό κρασάκι, αστεία, πειράγματα και οι πρώτες δοκιμαστικές γουλιές από το τσίπουρο που ζεσταίνουν αυτομάτως σώμα και ψυχή. Στο τέλος της νύχτας, προμηθεύεσαι κι ένα μπουκαλάκι απ’ αυτό το αρωματικό ποτό για να το κάνεις δώρο σε αγαπημένους σου ανθρώπους και παραδίνεσαι σε έναν τόσο γαλήνιο ύπνο, που σου δίνει όση ενέργεια θα χρειαστείς για να επιστρέψεις στην καθημερινότητα. Που, χρωματισμένη από τις εικόνες αυτού του ταξιδιού, θα είναι πιο γλυκιά και πιο απλή, με έμφαση στα σημαντικά, ανεκτίμητα δώρα της ζωής…