Γράφει η Ελευθερία Μακρυγιάννη

Μια συνηθισμένη συζήτηση την ώρα του πρωινού καφέ.
-Τελικά το Σου Κου θα πάμε πίσω; Να πάρω μπύρες;
Εάν δεν έχεις ζήσει στο Βόλο δε μπορείς να νιώσεις το συναίσθημα να ανεβαίνεις στην κορυφή του βουνού κατακαλόκαιρο, να περνάς μέσα από τις πίστες του Χιονοδρομικού Κέντρου και να φτάνεις στις πιο όμορφες παραλίες της Ελλάδας.
Χορευτό, Άγιοι Σαράντα, Άγιος Ιωάννης, Παπά Νερό, Νταμούχαρη, είναι οι γνωστές…
Παρίσαινα, Οβριός, Τουρκοπηγή, Ελίτσα οι βορειότερες.
Καταπράσινη βλάστηση που ακουμπάει τη θάλασσα , δροσερά βαθιά νερά. (Αυτό είναι το πίσω! Χα χα 😁)
Στην επιστροφή φοράς ζακέτα και τρως φασολάδα στα Χάνια. Τρελό, αλλά αυτή είναι η πραγματικότητα του Πηλίου.
Από την άλλη μεριά, προς το νότιο Πήλιο, ακολουθείς παραθαλάσσια σχεδόν ολόκληρη την εσωτερική ακτογραμμή κατά μήκος του Παγασητικού κόλπου και απλά αποφασίζεις αν θα κολυμπήσεις από μέσα ή απ’ έξω. Οι επιλογές σου μπορεί να είναι περισσότερες από 50!
Κοντινές οργανωμένες παραλιες; Κάτω Γατζέα, Καλά νερά, Άφησσος.
Οργανωμένα κάμπινγκ δεκαπέντε λεπτά από την πόλη του Βόλου μέσα στους ελαιώνες, και λιγάκι πιο μακριά, μικροί κολπίσκοι κολλητά ο ένας με τον άλλο στο Λεφόκαστρο και στο Χόρτο. Olive bay, Βαθιά σπηλιά, Καζαμπλάνκα, Περιγιάλι, Πάου, Μπελιάν, Κάλαμος, είναι η μία παραλία ομορφότερη από την άλλη. Κοσμοπολίτικη Μηλίνα, Μαραθιάς κ.α.
Η δεύτερη πιο συχνή ερώτηση καλοκαίρι στον καφέ είναι:
-Πάμε για καραβιδομακαρονάδα στον Κατηγιώργη;
Νότιο Πήλιο, Αιγαίο αυτή τη φορά.
Εκεί έχεις να διαλέξεις ανάμεσα στην ηρεμία της φύσης, Πανταζή άμμο, Ποτόκι, Πάλτση, και στην αγαπημένη μου παραλία τη Μελανή, στην οποία αποκτάς το τέλειο μαύρισμα. Ή να πιείς κοκτέιλ στα Ποτιστικά που είναι ακριβώς δίπλα. Ή να πάρεις το καραβάκι από τον Πλατανιά ή το Μικρό να πεταχτείς λίγο στη Σκιάθο για σφηνάκια.
Οργανωμένο κάμπινγκ αγαπημένο των Σκανδιναβών το λατρεμένο Καστρί. Δεν σταματάει πουθενά αυτό το κείμενο όπως δεν σταματούν πουθενά αυτές οι παραλίες του Πηλίου. Κάθε χρόνο βρίσκεται κάποιος να μου εμφανίζει και μία. Έτσι από το πουθενά…


