Ονειρεύεσαι ταξιδάκι Νοεμβριάτικο. Κάπου ηλιόλουστα και κοντά. Κάπου νότια. Νότια, νότια, και η λέξη που αυθόρμητα κολλάει στο «νότια» είναι η Ιταλία. Ποια άλλη; Νότια Ιταλία λοιπόν. Μ’ αρέσει.
– Ναι αλλά πού ακριβώς; Η φίλη μου η Χρύσα τρελαίνεται με την Puglia. Απουλία στη γλώσσα μας. Όμορφα μέρη, θάλασσα και ενδιαφέρουσα κουζίνα. Κι εκεί που κάνεις ένα χαλαρό ψάξιμο, πέφτεις πάνω σε ένα πέτρινο σπιτάκι όνειρο!
– Bitetto? Άκου Μπιτέττο! Πού είναι αυτό;
Σε ιδανική τοποθεσία. Μόλις 15 λεπτά από το Μπάρι, 40 λεπτά από τη Ματέρα, που χρόνια τώρα σχεδιάζεις να την επισκεφτείς, κι άλλα 40 από το Polignano a Mare που μοιάζει ειδυλλιακό.
Και τελικά ειδυλλιακό αποδεικνύεται όλο το ταξίδι. Το Bitetto είναι ένα πανέμορφο χωριό, με μια παλιά πέτρινη πόλη μέσα σε τείχη και δαιδαλώδη στενοσόκακα. Ξυπνάς το πρωί και κατευθύνεσαι προς τον φούρνο «Bottega del Fornaio di Proscia Vincenza» για να πάρεις κανένα κουλουράκι για τον καφέ, και στην γωνία πάνω στην πλατεία Umberto 1, βλέπεις παραταγμένους με τις καρεκλίτσες τους, γύρω στους δεκαπέντε παππούδες να λιάζονται έξω από μια Societa κάτι. Και σου ρχεται η επιθυμία να πας κι εσύ και να καθίσεις εκεί για λίγο, να λιαστείς και να γνωριστείς. Μα δεν το κάνεις. Αντί γι’ αυτό, παίρνεις δύο υπέροχους καφέδες από το «Zenzero E Caffè», έχεις και τα κουλουράκια από τον φούρνο, το βιβλίο σου και το αγόρι σου.
-Τί άλλο θέλεις;
Κάθεσαι στο παγκάκι απέναντι από τo Palazzo Baronale, κάτω από τα δύο δεντράκια, που αν και Νοέμβρης είναι καταπράσινα, στρέφεις το πρόσωπο προς τον ήλιο και απολαμβάνεις με όλες σου τις αισθήσεις!
Τελικά, μετά από δυο ωρίτσες, το παίρνεις απόφαση και σηκώνεσαι.

Το Polignano a Mare σε περιμένει. Και σε μαγεύει! Με τους απόκρημνους βράχους πάνω στους οποίους στέκει, με το μπλε της θάλασσας που σε περιβάλλει, με τα καλντερίμια του και τη ζωντάνια του, με τις αψίδες του, με τα γεφυράκια, με τα σκαλάκια και όλο αυτό το φωτεινό πανδαιμόνιο των παραλιών που σχηματίζονται σε κάθε εσοχή των βράχων. Σε μέρη σαν κι αυτό, τα λόγια είναι φτωχά. Αποχαιρετάς κάποια στιγμή την  αγαπημένη Grotta Piana, παίρνεις δυνάμεις με ένα σάντουιτς με ζουμερές γαρίδες από το φημισμένο «Pescaria«, και συνεχίζεις προς την Μονόπολη.
Monopoli δεν σου αρέσει να παίζεις, όμως τούτη δω είναι γοητευτική όσο δεν περίμενες. Περιδιαβαίνεις τα δρομάκια της με κατεύθυνση προς το παλιό λιμάνι και ξαφνικά βρίσκεσαι μπροστά στην χαμηλή αψίδα L’ Arco del Porto, και η ματιά σου πλημυρίζει με το μπλε της θάλασσας και τα αμέτρητα μπλε από τα βαρκάκια που τραμπαλίζονται χαρούμενα στο νερό.

Συνεχίζεις, χαρούμενη κι εσύ, μέχρι το Κάστρο και μέχρι την παραλία, και όταν χορτάσει το μάτι, παίρνεις πάλι το αυτοκίνητο για να γυρίσεις στο Bitetto. Μα δεν μπορείς να μην ρίξεις άλλη μια ματιά από το Lungomare di Polignano a Mare σ’ αυτήν την απίθανη θέα, και να μην κάνεις μια τελευταία βόλτα στο χωριό, που την συνοδεύεις με ένα δροσιστικό και υπέροχο παγωτό από το «Caruso Gelateria«. Τώρα ναι, τώρα είσαι έτοιμη για τον δρόμο της επιστροφής. Αλλά δεν ξέρεις τί να διαλέξεις για δείπνο αφού φτάσεις. Την απίθανη πίτσα του «Lievità» ή την απίθανη ΚΑΙ παραδοσιακή Σπαγγέτι all’ Assassina του «Bewith«? Ιδού η απορία! Ευτυχώς έχεις αρκετά βράδια στην διάθεσή σου για να απολαύσεις και τα δύο!
Κι όταν όλα αυτά τα βράδια τα ζήσεις και τα χαρείς, θα σου μείνει η γλυκιά ανάμνηση που θα γεμίζει τις μέρες σου με χρώματα, μυρωδιές και όλο αυτό το φως της Puglia. Αυτό το φως που το συνάντησες και στο Μπάρι. Ναι ναι, το Μπάρι. Αυτήν την πόλη έκπληξη, που έρχεται στη συνέχεια για να γεμίσει κι άλλο το μυαλουδάκι σου με εικόνες πολύτιμες…






Σημείωση: Στο Bitetto παρκάρεις με ευκολία το νοικιασμένο αμάξι, και όταν θες να πας στο Μπάρι, πετάγεσαι στον σταθμό του τρένου και φτάνεις στο Μπάρι σε χρόνο ντε τε, χωρίς το άγχος του παρκαρίσματος στην πόλη. Κάθε μία ώρα έχει δρομολόγιο ως τις δέκα το βράδυ, με 1,20€ εισιτήριο. Άψογα;