Ο στόχος ήταν το Πόρτο. Όλοι γι αυτό μου μιλούσαν, πόσο όμορφο είναι και πόσο ρομαντικό, κι η κακομοίρα η Λισαβώνα παρουσιαζόταν κάπου εκεί δίπλα σαν τον φτωχό συγγενή, που λέει κι η μανούλα μου. Έτσι κι εγώ, πήγα μια βόλτα στη Λισαβώνα για τέσσερις μέρες, έτσι σαν στάση στον δρόμο μου για το Πόρτο.

Φτάνοντας στο δωμάτιο, πήρα μια πρώτη γεύση της πόλης. Πλακόστρωτο δρομάκι με σχετικά ήπια ανηφόρα, μια γραφική πλατεία κι η εκκλησία της Αγίας Ισαβέλλας να κοσμεί τη γειτονιά. Όχι άσχημα για αρχή. Αφήνω τα πράγματά μου, φρεσκάρομαι κι ετοιμάζομαι για την πρώτη βόλτα. Ωπ, τί βλέπω πάνω στο γραφείο; ένα Α4 με οδηγίες και προτάσεις απ’ την οικοδέσποινα. Για να κατέβετε στο κέντρο λέει, με τα πόδια, πάρτε την R. da Escola Politécnica. Μια χαρά ακούγεται. Να περπατήσω και λίγο μετά από τρεις ώρες στο αεροπλάνο. Και παίρνω την R. da Escola Politécnica, και αρχίζω να κατηφορίζω.

Μα τί όμορφα κτίρια! Κίτρινα, ροζουλιά, βεραμάν, όλα με κεραμίδια και λίγους ορόφους, σαν αρχοντικά μιας άλλης εποχής. Και στο αριστερό μου χέρι να σού μια λιλιπούτεια πλατεία με το φουντωτό της δεντράκι και την εκκλησούλα Igreja de São Mamede. Και στο δεξί μου χέρι εμπορικά με κουκλίστικες βιτρίνες, ζαχαροπλαστεία κι εστιατόρια και στο αριστερό ξανά, να ο Βοτανικός Κήπος της πόλης, και στο δεξί τσουπ μια πανέμορφη ανοιχτωσιά, το πάρκο Jardim do Príncipe Real, με δυο κιόσκια με τραπεζάκια για καφέ, με ξύλινα σπιτάκια καλλιτεχνών και μικροεμπόρων και τόσο πράσινο, κι ο ήλιος από πάνω να χαμογελά πονηρά, γιατί ξέρει. Ξέρει ότι πιο κάτω, έχει σπίτια γαλάζια και στο χρώμα της ελιάς, κι άλλα με προσόψεις καλυμμένες με εξαίσια πλακάκια, τα καταπληκτικά αθουλέχος, κι έχει κι άλλα γραφικά αλλά και μοδάτα μαγαζάκια, και εν τέλει, στο αριστερό μου χέρι το πεζοδρόμιο πλαταίνει, δεντράκια το πλαισιώνουν, ο δρόμος κατηφορίζει και στρίβει μια σταλιά, έτσι επίτηδες για να μου κρύψει την έκπληξη που με περιμένει και ξαφνικά αντικρίζω έκθαμβη το Miradouro de São Pedro de Alcântara!!!

Ναι, τρία θαυμαστικά!!! Κι άλλα θα έπρεπε να βάλω! Γιατί δεν υπάρχει σημείο στίξης, ούτε λέξεις, ούτε καμία φωτογραφία που να είναι ικανά να αποτυπώσουν αυτήν την ομορφιά! Ένα πάρκο γεμάτο δέντρα, ένα σιντριβάνι καλλιτέχνημα, πράσινα παπαγαλάκια να πετούν από κλαδί σε κλαδί, κι από κάτω ολόκληρη η πόλη στο πιάτο! Και ο λόφος του Άι Γιώργη (όχι του Σκυριανού, του Λισαβονέζου! ), και η Αλφάμα με τα στενά και τις ανηφοριές της, και ο χορός των κεραμιδιών, και η θάλασσα στα δεξιά να αντικατοπτρίζει τον φωτεινό ουρανό. Και στριφογυρνώ χαρούμενη, εκστασιασμένη, και βλέπω ζευγαράκια να χαίρονται κι αυτά, βλέπω κι ακούω πλανόδιους μουσικούς να στολίζουν το σκηνικό και στο δεξί μου χέρι, ντιν ντιν, να κι ένα μικρούτσικο κίτρινο τραμάκι να κατηφορίζει ανέμελο. 

Δεν χρειάστηκα περισσότερη από μισή ώρα για να ερωτευτώ τη Λισαβονα. Για να την βάλω μέσα στην καρδιά μου. Και κάθε μέρα που περνούσε ο έρωτας αυτός ενισχυόταν και τελικά, αφού περπάτησα την Αλφάμα, αφού χάζεψα τη θέα από όλα τα Μιραντούρος, αφού λιάστηκα σε πλατείες, αφού απόλαυσα το Μπελέμ, το Μνημείο των Ανακαλύψεων και την παραποτάμια διαδρομή ως την απίθανη Γέφυρα της 25ης Απριλίου, με τον ήλιο να δύει και να κοκκινίζει το σύμπαν, αφού έφαγα αμέτρητες ποσότητες μπακαλιάρου, θαλασσινών και pastel de natas, τελικά ναι, αυτός ο έρωτας έγινε βαθιά αγάπη για μια πόλη γεμάτη ζωή, χαρά, ομορφιά, κόπο ( φυσικά και κόπο, όπως κάθε αγάπη θέλει προσπάθεια, η Λισαβώνα θέλει κόπο για να περπατήσεις όλους τους λόφους της ), γεμάτη χρώμα, τέχνη, φως και κάθε τι που μπορεί να λαχταρήσει κανείς.

Φυσικά οι τέσσερις μέρες ήταν αρκετούτσικες, όμως σίγουρα η Λισαβώνα είναι αστείρευτη. Ακόμη και ένα μήνα να μείνει κανείς, θα βρει πολλές ενδιαφέρουσες δραστηριότητες να κάνει, πολλές γεύσεις να γευτεί, (πληροφορίες για φαγητό θα βρείτε εδώ)πολλές εικόνες να απολαύσει σε μια πόλη που είναι σαν πίνακας ζωγραφικής. Κάθε της σημείο και ένα μικρό έργο τέχνης.

Για μία φορά ακόμη υποσχέθηκα στον εαυτό μου ότι θα επιστρέψω, και υπόσχομαι και σ’ εσάς, ότι στο επόμενο άρθρο θα σας τρελάνω στο φαγητό και στα γλυκά, θα σας πάω για μπύρα, για κρασί και φυσικά για Φάντο. Έως τότε, να περνάτε όμορφα και θα τα πούμε σύντομα…

#Lisbon #lisboa #ilovelisbon