Ναι, δεν το περίμενα. Μπάρι άκουγα, και φανταζόμουν ένα λιμάνι, χωρίς προσωπικότητα, πολύβουο και βαρετό. Λάθος!

Το Μπαρι λοιπόν, είναι μια πανέμορφη πόλη, ζωντανή, με απίθανη παραλιακή περατζάδα, ειδυλλιακά στολισμένη με φοίνικες, περιποιημένα νεοκλασικά κτίρια, παγκάκια για να αγναντεύεις τη θάλασσα, και ρομαντικούς φανοστάτες. Το δειλινό που ο ουρανός κοκκινίζει και ανάβουν τα φώτα της πόλης, είναι η καλύτερη στιγμή για να απολαύσεις ένα δροσιστικό απεριτίφ στο αγαπημένο «Ciclatera Sotto Il Mare», όπου, αν συναντήσεις τον Κωνσταντίνο, δώσε τα χαιρετίσματά μου!

Στον Κωνσταντίνο οφείλουμε και ένα από τα καλύτερα γεύματα που απολαύσαμε στο Μπάρι. Στο Nicolaus – Il Bistrot dal Mare οτιδήποτε κι αν δοκιμάσετε θα είναι φρεσκότατο και νοστιμότατο! Αν δεν είναι καλοκαίρι, μην πτοηθήτε από τα νάιλον που το περιβάλλουν. Εδώ βρίσκεστε για το εξαιρετικό φαγητό και όχι για το περιβάλλον του χώρου. Όπως και όλοι οι υπόλοιποι καλοφαγάδες που γεμίζουν το μαγαζί, με τις χαρούμενες φωνές, τα γέλια και τα τσουγκρίσματα των ποτηριών. Άσε που η σαλάτα θαλασσινών, θα μου μείνει αξέχαστη!

Αξέχαστη επίσης θα μου μείνει και η παλιά πόλη του Μπάρι – Bari Vecchia, με τα δαιδαλώδη στενοσόκακα και την μοναδική ατμόσφαιρα. Αλλά ας το πάρουμε από την αρχή το πράγμα. Φτάνοντας στο Μπάρι με το εξυπηρετικότατο τρένο, κατεβαίνουμε στο Bari Centrale και κατηφορίζουμε τον πεζόδρομο Via Sparano da Bari, μέσα στην πλατεία και τους κήπους Gardens of Piazza Umberto I.  Ήδη έχουμε αντιληφθεί ότι το Μπάρι θα αποδειχθεί ανώτερο των προσδοκιών μας. Αφού χαζέψουμε βιτρίνες και δρομάκια, μπαίνουμε μέσα στον υπέροχο λαβύρινθο της παλιάς πόλης και βρισκόμαστε έξω από το μικρούτσικο Puglia Ceramiche.

Αν ανήκετε στην κατηγορία των ανθρώπων που λένε «δεν χρειάζομαι άλλη κούπα στο σπίτι», καλύτερα να περάσετε απέναντι και να μη γυρίσετε ούτε για μια κλεφτή ματιά. Αν όμως μπείτε, σας προειδοποιώ ότι θα χαθείτε ανάμεσα σε σχέδια και αποχρώσεις που μοιάζουν να κουβαλούν μέσα τους όλα τα ρομαντικά δειλινά δίπλα στο τζάκι ή αγναντεύοντας τη θάλασσα. Κι έτσι, χωρίς να το πολυκαταλάβεις, φεύγεις κρατώντας μια κούπα που δεν ήξερες ότι χρειαζόσουν τόσο πολύ!

Συνεχίζοντας την περιπλάνηση, μια ουρά ανθρώπων τραβάει την προσοχή μας. Στην αρχή αναρωτιέσαι τι συμβαίνει. Στη δεύτερη μυρωδιά μπαίνεις κι εσύ στην ουρά. Και στην πρώτη μπουκιά καταλαβαίνεις γιατί όλοι περιμένουν υπομονετικά έξω από το «Focaccia». Ζεστή πίτσα, αφράτη ζύμη, ψημένη ντομάτα και ελαιόλαδο, κάνει δίαιτες και καλές προθέσεις να εξαφανίζονται μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα.

Το επόμενο μεσημέρι μάς βρίσκει στο «La Cantina dello Zio», σε ένα τραπέζι που γεμίζει με παραδοσιακές γεύσεις, όπως ριζάκι με ντομάτα, ψητές πατάτες και μύδια –  ναι, αυτό είναι το παραδοσιακό πιάτο της περιοχής – χαμόγελα και εκείνη τη γλυκιά αίσθηση ότι κανείς δεν βιάζεται να σηκωθεί. Λίγο αργότερα, αφού απολαύσουμε μια περατζάδα στο σύγχρονο Μπάρι, το γεμάτο νεολαία και ζωντάνια, θα χωθούμε στο ζεστό «Petriella al Teatro», δίπλα στο ομώνυμο θέατρο. Εδώ ο καφές είναι πάντα αξιόλογος και από την τζαμαρία χαζεύουμε τους περαστικούς και φτιάχνουμε σενάρια για τις ζωές τους.

Το βράδυ καταφθάνει και μας οδηγεί δυο βήματα παρακάτω, στο «Le 2 Aquile» – συστημένοι ήρθαμε κι εδώ- και κλείνει ιδανικά με ένα ποτό απέναντι, στο γεμάτο ζωή «Arcimboldo Spirits & Fruit», εκεί που οι μουσικές μπερδεύονται με τις φωνές του κόσμου και τα ποτήρια υψώνονται διαρκώς για κάποιον λόγο – ή και χωρίς.

Και κάπου εκεί συνειδητοποιείς ότι το Μπάρι δεν είναι απλώς ένας σταθμός πριν από κάποιον άλλο προορισμό. Είναι μια πόλη που σε κερδίζει αθόρυβα και σε κάνει να θέλεις να επιστρέψεις, για να την γνωρίσεις περισσότερο και να πιεις ένα ακόμη παγωμένο Crodino!